Ondernemerschap

Hoe Deliveroo aantoont dat we een “issue” hebben met ons sociaal model.

01/30/2018

Loonkost, koopkracht, slavenarbeid,… allen maken ze kans op een vermelding in de lijst van “woord van het jaar”  Als horeca-ondernemer kan ik erover meepraten, onze “jongens” (waaronder ook de meisjes) in vast dienstverband die met een slordige 10,50 euro/uur huiswaarts keren kosten ons al snel tussen de 22 euro & 26 euro per uur.

Iemand een dagje ziek ? kostprijs X 2, want we dienen op eigen kost vervanging te voorzien. Onze managementprofielen die maandlonen van rond de 1900 mee naar huis willen nemen (nadat ze naast de service ook hun bestellingen, planning & administratie achter de rug hebben) bezorgen ons vaak jaarfacturen van tegen de 70 000 euro !

Een zoveelste klaagzang van een gefrustreerde horeca-ondernemer ? Neen, neen.

Want het is wat het is,  sinds 5 jaar zijn we een trotse eigenaar van de “black-box”, of de geregistreerde kassa. Vanaf dag 1, omdat ik geloof in een solidaire samenleving. Ik zie het als onze plicht om zinvolle jobs te creëren: eerlijke samenwerkingen met onze boeren, een sociaal project op poten gezet om onze ballen met de hand te draaien, én super-polyvalente medewerkers in onze restaurants. Hier géén koks, kelners & afwassers zoals vroeger: maar ambitieuze jonge mensen die samen aan de kar trekken & van shift wisselen zoals van onderbroek. één chauffeur die alle groenten, fruit, zuivel & verpakkingen in 1 drop de binnenstad inrijdt. & zo kan ik wel nog even doorgaan.

Maar ik ben -economisch- genoodzaakt in termen van efficiënte te denken, want we hebben een gouden team, met een gouden hart,… maar het kost stukken van mensen. We laten ons talent doorgroeien, samen ondernemen, & samen aan het roer staan.  Onze restaurants in Antwerpen, Leuven, Gent & ook onze foodtruck hebben een zelfstandige uitbater, maar eigenlijk is het dood-zonde dat ons “model” ontworpen is om nog beter eten te kunnen serveren met iets minder mensen dan in de klassieke horeca…

Iedere besparing op sociale lasten, zouden namelijk extra jobs kunnen creëren.

Want:  -naar het schijnt-  is ethiek belangrijker dan ooit!  Weet wat je eet, weet wat je draagt, weet wat je doet, ken je impact. Mijn West-Vlaamse grootmoeder zei:  mensen willen wat méér betalen voor betere kwaliteit. Maar,-helaas-, we willen gewoon méér, voor minder geld, & er wat minder voor doen.

Ik durf stellen dat het sociale vangnet, dé solidariteit die ons land één van van de gelukkigste landen van de wereld maakt, nog nooit zo asociaal geweest is. Doeme toch. Gelijkheid brengt geluk: true. Maar hoe kunnen we de klok terug draaien waarbij de illusie “consumeren maakt gelukkig” teruggaat naar de essentie: “dat een zinvolle bijdrage” gelukkig maakt. In twee richtingen: een zinvolle job, die bijdraagt aan een efficiënt apparaat.

De flexijob is een goed begin,…. maar staat in fel contrast met de “gewone” gang van zaken. De afstand, de gab,  is té groot. De wet “Decroo” waarvan onze delivery-partners gebruik maken (waarbij je een soort van snel-statuut zelfstandige kan aanmaken, om -zobedoeld- extra bij te verdienen) begrijp ik wel.

Ik ben een trouwe über-gebruiker, in “mijn” stad Brussel, of als ik op verplaatsing ben in bvb. Amsterdam. Alleen: ik stap in Amsterdam uit een über met taxi-nummerplaat, stap de trein op, kom aan in Brussel-zuid & dan laat de über-app me de nieuwe “schuilplaats” van de übers weten, uit schrik voor de “traditionele” taxi’s. Noch über, noch Air-bnb, noch Eat-with zijn wat ze ooit waren: “deeleconomie”. Ze zijn  een duidelijk aanwezig deel van de economie, ze zijn mogelijks ook dé nieuwe economie?

Het lijkt wel of we onze paarden willen voorzien van wielen omdat we schrik hebben van de komst van de auto.

Wie het belang van onderwijs, ziekenpreventie & -zorg, ouderenzorg, wegennet,… ontkent of niet erkent heeft een probleem. Jammergenoeg wordt het  door  een gebrek aan transparantie en efficiëntie niet naar waarde geschat. Eigenbelang gaat té veel voor op groeps- (of staats)-(of europees-)-(of global-)belang.

En daar knelt het schoentje:

Nu kennen we dus de “grote crisis” in de delivery-markt… mijn telefoon staat roodgloeiend met “offers” van delivery-services & mijn mailbox vol met vragen van bezorgde collega-restauranthouders, ondertussen komen er ook nog -drivers-collectieven- die zich willen losscheuren, polsen naar onze interesse om op “een andere manier” samen te werken.

Velen van hen bekomen nog van het “take-eat-easy”-faillissement. (de veelbelovende Brusselse start-up die genoodzaakt werd de boeken te sluiten, en heel wat restaurants met openstaande facturen liet zitten, maar goed -zo werkt de economie- nu eenmaal). Laat ons niet vergeten dat voor velen van ons , delivery ook een belangrijk onderdeel van zijn of haar omzet wordt. We moeten toegeven: de e-commerce & i-commerce brengen een nieuwe revolutie met zich mee. Uw favoriete kostje  bij u thuis laten bezorgen is toch één van de geneugten van de 21ste eeuw:

Het systeem is op zich vrij eenvoudig:

Een klant besteld een gerecht van bvb. 10 euro (incl de 6 of 12% btw) in een restaurant. Respectievelijk zal de Deliveryservice een commissie van 20 à 40 procent aanrekenen aan het restaurant. Wat neerkomt op bvb 13 euro . Sommigen rekenen nog een extra fee aan de klant voor de delivery, anderen niet. (bvb 2,5 euro)

Concreet wil dit zeggen dat een gemiddelde basket van 2 gerechten de klant 28,50 euro zal kosten waarvan 20 euro voor het restaurant  (incl. de btw die het restaurant afdraagt) en dus 8,50 euro voor het leverbedrijf. Een driver doet gemiddeld 2 leveringen per uur. De rest van het “rekenwerk” laat ik aan u over…. maar het lijkt me vrij duidelijk dat in huidige omstandigheden & sociale wetgeving dit hoegenaamd géén rendabele business zijn.

Snel gerekend zou een klant gemiddeld rond de 15 euro per drop moeten betalen. Dee verleiding om op zondagavond snel een balleke richting uw knusse zetel te laten komen, is dan alweer een stuk minder natuurlijk… Minder markt, is minder jobs, is minder koopkracht, is nog minder markt.

Deliveroo heeft momenteel een 3000-tal drivers in België, die green,green, green -enkel met de fiets dus- die ontbrekende schakel vormen tussen onze restaurantkeuken & uw luie stoel. Na een nieuw verzekeringspakket eind vorig jaar maken ze sinds 1 januari niet langer gebruik van het het S-mart-systeem maar beroepen zich nu op de wet Decroo & willen naar eigen zeggen richten op een nauwe samenwerking met de overheid: tewerkstelling creëren   in de on-demand economie (of ‘collaborative economy’)  & zo eenvoudig mogelijk voor iedereen deze nieuwe, flexibele en populaire manier van werken nastreven.

Er zijn -naar eigen zeggen- een aantal voordelen voor diegenen die Deliveroo-rijders willen worden onder de wet -De Croo. Deze omvatten:

• Efficiënt en snel toetredingsproces: zij die Deliveroo-rijders worden onder de De
Croo kunnen  een heleboel administratieve hindernissen omzeilen, er is  bijvoorbeeld geen noodzaak tot
een BTW- of KBO-nummer. Dit betekent dat fietsers die willen leveren via het
Deliveroo-platform, ’s morgens kunnen inschrijven  & nog op dezelfde dag rijden.

• fietsers die peer-to-peer (P2P) -diensten aanbieden via de Deliveroo
platform zijn vrijgesteld van BTW en socialezekerheidsbijdragen tot EUR 5.100 per
jaar en zijn onderworpen aan een forfaitaire belasting van 10%, die het platform meteen in mindering moet brengen.

Ook uber-eats werkt -naar mijn weten- met dit systeem. Maar je kan bij hen kiezen of je als zelfstandige of als P-to-P aan de slag gaat. én je wordt er daar vergoed per levering die je doet. (niet alleen per fiets, maar ook elektrische bikes, scooters & auto’s)

Bij take-away.com staan naar eigen zeggen alle drivers ingeschreven als arbeiders. Zij halen hun rendabiliteit uit de gelden die ze verdienen met hun match-making-platform waarbij ze de klanten in contact brengen met restaurants die zelf voorzien in hun delivery. Dit systeem met eigen studenten die rondfietsen wordt bij ons uitgetest in het restaurant te Leuven. Leuk, want we staan terug dichter bij onze klant. Kunnen een praatje maken, met  een “pulleke” met ons logo & directe feedback wanneer nodig. Even géén levering ? dan springen ze ff bij in het restaurant.

Wanneer take-away.com de levering voorziet, (per elektrische fiets aan gelijkaardige voorwaarden als hun concullega’s)  maken -ook zij-  verlies.

De vraag is maar of we als restaurant de kerntaak moeten ontwikkelen om naast het restaurant ook delivery te voorzien. Want net daar is peer-to-peer, ah ja- een deel-economie een zeer interessant model.

 

Vanaf 15 februari kan je dus Ballen, stoemp & salades bestellen via Deliveroo & take-away.com

Brussel Beurs & Kvs: via deliveroo & take away.com (door hun beleverd)

Antwerpen: via deliveroo & take away.com (door hun beleverd)

Leuven: via deliveroo & take away.com (door ons beleverd)

Gent: via deliveroo (wegens nog geen take away.com)

 

We geloven in sterke partnerships & hopen op deze manier de lekkerste ball & de vriendelijke babbel (per fiets !!) tot aan uw luie zetel te krijgen. Maar dat je als fietser ook recht hebt op een luie zetel kunnen we voorlopig o.a. opvangen door de girls & boys een flinke “fooi” te bezorgen, want die is als zo vaak te vinden in de grijze zone van de wetgeving -ah ja, wat moeten we daar nu mee –

 

 

 

 

 

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply