Citylife

My internship – part V

05/06/2018

Maandag 30 april – Doe mij maar een potteke


In de avond stonden er weer grootse dingen op de planning. Wim ging de vele consulentes van Tupperware proberen te bekoren met zijn kookkunsten zoals macaroni doughnuts, Gentse mastellen met bruine suiker, appeltjes en spek of chocolade doughnuts met neuzekes erbovenop… yummieee

 

Voor ik vertrok, had ik me nog wat geïnformeerd over Tupperware. Het eerste wat in je opkomt zijn hun plastieken pottekes die je in de microgolf kan steken, maar ze bieden nog zoveel meer aan. Los van hun aanbod, werd ik verrast door hun bedrijfsmodel. De inkomsten van de consulenten, de mensen die voor Tupperware werken, bestaan uit een commissie op de verkoop van de producten. Ze kunnen zelf verkopen of andere mensen aanwerven die op hun beurt producten verkopen. En hoe meer mensen ze vinden, hoe beter! Geen wonder dat ze me op de hele avond 4 keer hebben aangeboden om consulente te worden 😉

Woensdag 2 mei – Pandenjacht

We hebben zo veel mooie panden op het oog, maar welk is nu het beste? We trokken naar een – voor jullie nog even geheime – stad om er de sfeer op te snuiven, de lokale zaakjes op te zoeken en de bevolking te analyseren. Want… niet iedereen kan onze portie ballen aan 😉

Bij het mooie weer, hadden we ons geïnstalleerd op een terrasje om de technische fiches onder handen te nemen. Alle 53 geprint en klaar voor Wim’s opmerkingen!

Donderdag 3 mei – Franchi-what?

Wim en ik zouden vandaag naar een beurs over franchising gaan.  Allee, dat was het plan, tot ik een uur ervoor te horen kreeg dat ik alleen naar de beurs zou moeten gaan en daar wat mensen moest aanspreken om te horen of ze geen interesse hadden in het openen van een B&G-store. (LEES: WE ZOEKEN MENSEN!!) De zenuwen liepen op, maar Maxine liet haar niet kennen. Ik ben naar de beurs gegaan, heb een eigen naamkaartje gekregen en ben binnengegaan. Bleek al snel dat ik de jongste was en een beetje (veel) uit uit de boot viel met mijn opvallende kleren tussen alle mannen en vrouwen in pak.

Conclusie van het verhaal: ik heb niet zoveel mensen aangesproken (3 welgeteld), heb wel een goed stuk cake en een grote kop koffie binnengesmikkeld en na bijna 3 uur had ik volledig begrepen wat franchising nu eigenlijk is 😉

Vrijdag 4 mei – TGIF

De laatste dag van de week en ook de warmste. Ik weet niet of er een ongeschreven regel is die zegt dat als het boven de 24°C is, men flink met arbeiten und schwitzen. We moesten de kelder leegmaken en alle spullen die daar onder een centimeter stof lagen, naar boven dragen en in de camionette zetten.

Gelukkig was alles snel gedaan en kon ik aan mijn volgende opdracht beginnen: de briefing van de mystery shoppers. In September mag er 1 iemand van de restaurants mee met Wim naar New York, maar hoe kiezen we wie? Daarom hebben we besloten om enkele mystery shoppers over de vloer te laten gaan in de stores en een score te laten geven. Zo mogen zij met de hoogste score mee 🙂
(I know, jammer dat mijn stage niet tot in september loopt)

Op naar de volgende week! Wake up, Shake up!

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply