Lifestyle

Work Life integratie – Lang leve FOERT

05/22/2018

Spreek met de gemiddelde 35-jarige met 2,3 kinderen, vraag “Hoe ist?” en binnen de 5 tellen hoor je “goed ze, maar druk”.

De vraag is, als het allemaal wel zo druk hoort te zijn? En nu denk je dat een discours volgt van iemand die het allemaal wel op een rijtje heeft of maar 4u per dag werkt, maar think again… Verre van – alleen vind ik dat niet meer zo erg!

Pick three

 Als we vandaag aan alle druk willen voldoen die we onszelf helemaal laten opleggen, en meegaan in de laatste trends en hypes dan kweken we onze eigen groenten, naaien wat kleding bij elkaar, koken elke dag bio, healthy en vaak veggie in een kraaknet huis, slapen minstens 8 u per nacht, hebben 2,7 keer stevige seks in de week terwijl we 2,3 kinderen vrij, doch consequent opvoeden  – en elke dag opnieuw in netjes gestreken en matching kleding steken. We nemen voldoende quality-time, family-time, me-time.  We geven thuis brunches, lunches en diners voor vrienden en familie aan een pinterest-waardige tafel, en dat alles in een atletisch, knap onderhouden, strak lichaam en een kopje vol gezonde ambitie waar we fulltime werken, groeien en ons professioneel ontplooien… Oh, en niet vergeten regelmatig onthaasten hé – nog het liefst op culturele wijze!

Een tiental jaar geleden sprak ik af met mijn echtgenoot, dat we er samen 3 zouden kiezen… 3 non-negociables waar we naartoe streven, en ons dus nog niet echt opleggen en laat ons zeggen dat strijken, en zelf genaaide kleding niet in zijn top drie stond 🙂

Wat geeft ons energie, wat doen we graag, waar hechten we waarde aan – en wat is gewoon nice to have maar geen “stress” waard…

Goed is goed genoeg

Ik werk full time, heb 2,3 kinderen, ttz. 2 kinderen en 1 man, (en elk met 2,3 hobby’s 🙂 ), probeer af en toe te sporten, tracht voldoende tijd vrij te maken voor vrienden, en heb een serieus FOMO issue. Ergens niet bij zijn, bestaat niet!

Dus waarom ben ik niet overdreven stressy, moe, overdonderd… omdat ik het woord “Foert” heb leren omarmen, en omdat goed soms ook gewoon goed genoeg is.

Guilty as charged, of toch niet…

Een aantal keer per dag maak je eigenlijk onbewust de keuze tussen ‘werk’, ‘mama’ en ‘vrouw’, en dankzij of eerder ondanks – voor velen – een katholieke opvoeding sluipt daar vaak een stukje schuldgevoel bij, of naar je werk toe, of naar je gezin, of naar vrienden, of naar jezelf omdat je weer niet gaat sporten. Je jongleert met een aantal ballen (hebdem? 😉 ), en soms valt er wel eens eentje op de grond… en dat is gewoon niet zo’n drama als ik dacht op mijn 30ste !

Work life integratie

Het streven naar die so called work-life balance heb ik opgegeven omdat die volgens mij niet bestaat. Work life integratie vind ik een mooier begrip. ‘werk’ hoeft niet steeds van 09u tot 17u te zijn en gezinstijd ook niet steeds tussen 18u en 20u30 … Er zijn avonden dat ik graag langer werk, gefocust zonder telefoons en mails… (vooral als er voetbal op TV is, dus ‘werk’ gaat welvaren bij ’t WK –  en hou-het-stil maar jullie gaan ook welvaren met ons WK ballen met frieten – nvdr. Wim heet dat ‘steppegras, maar serieus, dan zijn gewoon mega-goeie frieten!) En dan zijn er ook voormiddagen dat ik met één van de kinderen even naar de dokter ga.
Er zijn zondagochtenden als iedereen hier naar de hobby’s is, en ik liever even in stilte en rust door wat cijfers ga, terwijl ik evengoed op donderdagnamiddag eens een moment voor mezelf te paard, of bij de kapper neem.

Lang leve Foert

Mijn huis ligt er zelden netjes bij.  In een gezin met 2 ruiters, 2 voetballers, en een tuinaannemer, is dat ook onbegonnen werk, en lijkt opruimen meer op tanden poetsen terwijl je oreo’s en chocotoffs eet. Het heeft geen zin – en ik zeg dat ook volmondig ‘foert’. Hier wordt geleefd, gespeeld, gewerkt en ja – dus ook gekruimeld … en die kruimels blijven wel al eens een dag of 2 liggen. De mannen in huis katapulteren hun kleding al graag eens naar de wasmand, en dan valt het er al eens naast in plaats van erin…. And I couldn’t care less… Ik loop niet te zagen, en ruim het ook niet op ‘achter hun gat’ zoals we hier zeggen. De kinderen vullen en legen de vaat, en dat is niet altijd op de manier dat ik het zelf zou doen… maar ’t is wel gebeurd, en that’s ok!

Koken is zo één van die drie gekozen non negociables … Het is zelfs deel van mijn me-time. Het helpt me afkoppelen van de dag, en ik ontspan met een goeie soul playlist door de boxen in de keuken. Het is een nobel streven om elke dag opnieuw vers, lekker en gezond te koken voor mijn kleine monsters – en als het kan, dan graag, maar als het niet kan … Awel, foert,… We hebben een schitterende frietkotcultuur in België, de welke ik zonder het minste schuldgevoel van tijd tot tijd al graag eens sponsor. (en please Deliveroo, ubereats & takeway.com breidt eens wat uit op ‘den buiten’ sèg!)

Ik kan perfect tevreden zijn in de chaos van de kleren op de badkamervloer, de 1000 brieven van school op ’t prikbord, de boeken naast de kast in plaats van erin, panini’s overal, en een tuin vol kinderen van ’t hele dorp rond…. Iedereen in huis doet zijn deel, en dat is genoeg. Is het picture perfect? Maar bah neent… maar dat moet ook niet!

FOMO

Als er iets is, dat ik mezelf graag nog wil in temperen, dan is het FOMO. Ik wil altijd overal bij zijn, en ’t idee dat er ergens iets te potentieel leuk te doen is, en ik er niet zou bij zijn – ja, dat knaagt soms. Ik kan daar echt lastig van zijn!

Ik zou elk concert, elk feestje, elke jumping, elk pop-up willen zien, voelen, proeven, dansen en meemaken, en dat maakt me soms wel rusteloos. Als ik kon had ik elke vrijdagavond en zondagvoormiddag volk over de vloer… Mijn man heeft geen FOMO whatsoever, en dat kan dan wel eens botsen… Anderzijds zorgt het voor evenwicht. Ik trek hem soms tegen wil en dank mee en dan is ie achteraf content. En af en toe, als ie echt zijn best doet, houdt hij me tegen en kan ik toch eens genieten van eventjes ‘rust’ en ‘niets doen’ en wat ‘rond lummelen’… Een beetje complementariteit zowel onder partners als onder collega’s that’s where the magic happens, zeker

AFKOPPELEN

Iedereen koppelt op een andere manier af, en soms ben ik verbaasd van mezelf in wat voor een kleine momentjes dat zit… Voor mij is het semi-dansend koken met een soul en motown playlistje op de achtergrond. Het is ook even 10 minuutjes Tootie haar tomaatjes gaan luizen en water geven in de serre, … Voor mijn verjaardag kreeg ik een Bloomon abonnement, 1 keer per maand komt er bos bloemen toe en ben ik 20 minuten de bloemen aan het uitpakken, sorteren, knippen, schikken, ….  Dat zijn een zalige 20 minuutjes.
Ook me even te ver parkeren voor een afspraak, zodat ik 15’ moet stappen en kan ademen…

Het hoeven niet altijd 4u sauna, 7-gangen tête-à-têtes of 3 reizen per jaar te zijn, … kleine oplaadmomentjes doorheen de week en af en toe eens schuldgevoel-vrij de ene rol als collega, mama, of vrouw, … laten doorwegen op de andere, dat moet kunnen.

KLEIN ZIJN

Heb ik de waarheid in pacht, belange niet… maar ik heb wel ‘foert’, en voor mij is ‘foert’ geweldig!  Ik besef dat ‘foert’ niet zo evident is, als je niet de mogelijkheid hebt, zoals ikzelf, om je eigen uren te bepalen…  maar je kan ‘Foert’ zeggen, of minder streng voor jezelf zijn op zoveel manieren…

Er zijn natuurlijk ook eens van die periodes dat je het zelfs met een Foert niet haalt. Iemand van de familie die even wat meer hulp en bijstand nodig heeft, 2 of 3 professionele deadlines die samenvallen, ineens 4 dansrepetities voor de grote show … maar dan is durven toegeven aan “nu gaat het even niet”, en je even kwetsbaar of kleiner durven opstellen en hulp vragen aan je omgeving zo’n verademing. Je hoeft niet altijd “goed” te antwoorden als er je wordt gevraagd hoe het gaat. Het is bij niemand altijd goed, en dat hoeft ook niet. Er bestaat in tegenstelling tot wat je misschien denkt, geen race naar perfectie… je eigen min of meer evenwicht met je eigen waarden en keuzes is meer dan genoeg!

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Ellen 05/22/2018 at 5:17 pm

    Zalige post Stephanie! Heel herkenbaar! Leve ‘FOERT’! En ’t moet gezegd… die ‘foert’ durf ik zeggen sinds ik freelancer ben.

  • Reply Je nieuwe collega ;) 05/31/2018 at 11:22 pm

    Wanneer komt je eerste boek uit?
    Je schrijft heerlijk!

  • Leave a Reply