Browsing Category

Citylife

Citylife

My Internship – part XII

06/24/2018

This is it. De laatste week is voorbij, mannen.
Nu, ik weet wel dat het niet echt de laatste week is – want er staan me nog twee maanden vakantiejob te wachten, maar toch wil ik even stilstaan bij deze exclusieve ervaring en iedereen bedanken!

Om in het thema te blijven:

Maandag 18 juni – The Family

Eerst en vooral bedank ik het ganse team, de familie. Iedereen staat elke dag klaar om je met open armen te ontvangen. Elk van hen is gedreven, enthousiast, gepassioneerd & super sympathiek!

Ik voelde me vanaf dag twee – die dag dat Wim besloot dat ik mezelf samen met de STOEMP-campagne mocht voorstellen tijdens de shopmanagersmeeting – meteen thuis. En met hoe ze zichzelf beschrijven, een team met een hoek af, ga ik volledig akkoord!

 

 

 

 

Dinsdag 19 juni – Wendy de techniekster

Wendy, de districtsmanager.
Wendy, de vrouwelijke technieker.
Wendy, la mamma.
Wendy, de allround service.

Dan was daar iets kapot of moest dat nog geleverd worden. Elke dag kwam ze wel voor een nieuw probleem te staan, sommige groter dan andere, en toch bleef ze met evenveel enthousiasme en gedrevenheid rondhuppelen in het restaurant.

Met één oog op de klant & het andere op het personeel, zorgde ze ervoor dat iedereen wel aan zijn trekken kwam! Met telkens een hele stapel hooi op haar vork, maakte ze toch tijd om me te helpen waar nodig!

 

Woensdag 20 juni – Uber-ball a.k.a Stephanie

Deze mevrouw is de strafste tante die ik ooit heb ontmoet. Stephanie, met de ‘s’ van stoer, slim & sexy in every way! What do you need more?

In een autorit van Brussel richting Gent, vertelde ze me over het woordje: foert. (Een van) Haar levensmotto(‘s). Want je kan namelijk Voor niet voor iedereen altijd alles doen, je mag ook eens foert zeggen.

Ik vind het oprecht jammer dat we elkaar niet vaker gezien hebben tijdens mijn stage periode, maar een wekelijks telefoontje was meer dan voldoende voor een sterke band – nog een ‘s’ #toeval.

EXTRA: #reclame
danspartner gezocht, groot, geen bezwaar tegen veel ronddraaien & swingende heupen

 

Donderdag 21 juni – Wim Bailliu/Baleu/Ballieu

Voor sommige mensen een meneer met een moeilijke achternaam – bleek uit vele mails, voor mij een bron van inspiratie & visualisatie van Mr Chaos.
Ik heb ontzettend veel geleerd uit mijn stage, maar dankzij Wim zelfs dubbel zo veel.

 

 

 

 

Zo leerde ik..
– dat er op de A12 ‘gewoen kei viel te doen is’
– dat je op eender welk voorwerp kan kauwen als je nerveus bent
– dat texting & driving een echte skill is
– dat je niet overal moet betalen om te parkeren
– dat je meer moet letten op wat er rondom je gebeurt. Want enkel zo kan je mega spontane insta-stories maken
– dat elke personal bubble kan doorbroken worden
– dat er niets mis is met sneakers
– dat de dag pas begint na 22u

Maar vooral..
– dat je niks je dromen in de weg mag laten staan
– dat goed soms goed genoeg is

Vrijdag 22 juni – Ne dikken merci!

Ik kan het niet vaak genoeg herhalen: Merci! Aan iedereen die ervoor zorgde dat dit zo een geweldige ervaring was. Ik kijk al uit naar de volgende twee (?) maanden om bij jullie door te brengen!
Maar nu… vakantie 😉

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Citylife, Lifestyle

6 dagen feest!

06/22/2018

6 jaar geleden…

… openden Wim & Ruben de eerste Balls & Glory store in Gent, in de Sint-Jacobsnieuwstraat. Vandaag vind je onze glorieuze ballen ook in Leuven, Antwerpen & Brussel.

6 jaar geleden…

… was Balls & Glory één van de pioniers in de fast-casual markt. Terug naar de roots van lekker, snel & betaalbaar eten. Gevulde gehaktballen met stoemp of salade. Geen commerciele softdrinks, gratis water & fruit.  That’s it -al staan er nét iets meer vegetarische ballen op het menu dan 6 jaar geleden.

We groeiden op eigen kracht: een combinatie van franchise-partners & een zeer geslaagde crowdfunding-campagne maakten dat we stevig & duurzaam aan de fundamenten van een Belgische fast-casual keten konden bouwen: slow food, fast served.

En vandaag vieren we feest…

Ons Gents team zet alles op alles om deze verjaardag onvergetelijk te maken. Transparant, hedendaags & fun, midden in het hart van het altijd bruisende Gent. We konden ons geen betere plaats bedenken om de 6de verjaardag te vieren.

Een subtiel maar esthetisch belangrijk landmark, met respect voor de omgeving, met veel groen, zonder veel de aandacht op te eisen, maar met een duidelijke identiteit: RAY. De locatie is hoe wij de toekomst van Balls & Glory zien. 6 dagen-lang een Balls & Glory of the future dus: 6 jaar nadat Ruben & Wim de eerste store in de Sint-Jacobsnieuwstraat openden.

… 6 dagen lang!

We hebben zoveel mensen te bedanken voor hun vertrouwen, ideeën & inzet. Daarom zetten we de deuren van Balls & Glory @ Ray 6-dagen lang open voor een breed publiek.
Kom genieten van onze yummy balls & deze prachtlocatie!

Vanaf donderdag tem zondag is iedereen welkom:
do- tem zaterdag: van 12 tot 22u.
zondag van 12 tot 16u

géén reservatie nodig

Citylife

My internship – part XI

06/17/2018

Afgelopen week was een vermoeiende week. Dat bleek uit de aantal uren slaap die ik heb ingehaald dit weekend: vroeg erin, laat eruit en eentje om het af te leren rond de middag 🙂

Maandag 11 juni – ROADTRIP

Het begon al vanaf dag één. Met de auto reed ik naar Kontich om de nieuwe sandwichborden uit te halen (dit zijn de borden die je vanop straat ziet staan). Met dat de nieuwe FRESH-campagne van start is gegaan, moesten er ook nieuwe borden buitengezet worden.
Hoe dichterbij het vlaggetje op de gps kwam, hoe nerveuzer ik werd. Op een gegeven moment was ik zelfs zo nerveus, dat ik mezelf afvroeg of ik naar een mondeling examen ging. En je vraagt je nu zeker af waarom? Wel, er moest maar eens een fout op die borden staan… Gelukkig zag alles er prima uit en kon ik opgelucht doorrijden naar Gent, om ze daar als eerste te presenteren!

In de namiddag werkte ik in Gent verder aan mijn draaiboek voor toekomstige stagiairs, also known as the internship – pocket bible! Enkele rubrieken die je er zeker in terugvindt, zijn: ‘what to carry with you’, ‘how to handle Wim’ of ‘what to do on your first day’.

– Binnenkort in uw standaardboekhandel –

Dinsdag 12 juni – ROADTRIP CONTINUES

Natuurlijk moesten deze mooie borden ook tot bij de andere restaurants geraken. Op naar Brussel. Om 9 uur stond ik klaar om Wim op te pikken, zodat hij mij de juiste weg kon tonen om aan het restaurant te geraken.

De rest van de dag werkte ik verder aan de uitnodiging voor ons 6-jarig bestaan & onze website om franchisepartners aan te trekken. Werkjes met een deadline. To love or not to love…

Woensdag 13 juni – THIRD ROADTRIP

Ik geniet er echt van om te rijden in de auto, dus toen ik hoorde dat ik woensdag de ijsjes moest/mocht gaan uithalen bij De Ijsster, de plaats waar ze onze heerlijke frisko’s zelf bereiden, ging ik vol enthousiasme akkoord! Met Q-music op de achtergrond vertrok ik. Met 15 bakken frisko’s in de koffer en de airco vollenbak aan, reed ik eerst naar het restaurant in Gent. LADEN & LOSSEN. Vervolgens naar Brussel!
Met goed bevroren tenen, laadden we de ijsjes uit de auto, rechtstreeks in de diepvries. Totdat ze naar de volgende plaats konden gebracht worden.

Als korte break, plantte ik mezelf weer achter de computer om nog wat laatste effort’kes aan de website aan te brengen. Want voor ik het besefte, zat ik al terug in de auto onderweg naar Leuven. Ook zij waren aan het wachten op hun nieuwe plakkaten!

Donderdag 14 juni – Ready or not

Deadline-day. We hebben mega-grote filmposters laten drukken om mensen hun aandacht te trekken. We need those new franchisepartners! Deze zijn vandaag aangekomen. Maar de posters kunnen niet opgehangen worden, voordat de website af is… work work work dus!
Bovendien worden vandaag de uitnodigingen verzonden voor ons verjaardagsfeest op 27 juni!
#reclame : Van 28 juni tot en met 1 juli kunnen jullie lekker met ons komen vieren en genieten van de heerlijke ballen in RAY. Het restaurant in Gent blijft wel doorlopend open, maar wil je toch dat ietsje extra? Dan weet je waar je moet zijn 😉

Vrijdag 15 juni – Forget me not

Deze week ben ik iets te vaak thuis gaan slapen, waardoor ik elke dag een vrijdaggevoel had. Al bij al was het snel vrijdag en zat ik op mijn vast plaatsje in het restaurant in Brussel, wanneer Wim me opbelde. Hij had een afspraak in Antwerpen, was al onderweg, maar was nog iets vergeten. Gelukkig staat Super-Maxine altijd paraat 🙂
Ja, ja.. ze zullen me missen. Allée, even toch!

Citylife

My Internship – part X

06/10/2018

Week nummer 10.. wie had dat gedacht dat ik het zo lang ging uithouden?

Maandag 4 juni – Wanneer de kat van huis is..

Just a regular working day in Brussels… in Balls & Glory termen dan, want daar is niks ‘regular’ aan.
Zelf was Wim er niet, maar ik kon goed mijn plan trekken. Aan de website om nieuwe franchisenemers aan te trekken (mensen die zelf een eigen Balls & Glory willen openen dus), moet nog veel gesleuteld worden. Ten slotte vertaald worden in drie talen en hier mag geen enkel foutje in staan. Lees: ben jij a native English speaker of spreek je beter Frans dan Nederlands, geef een seintje!

In de avond sprak ik af in Brussel met enkele medestudenten die onder dezelfde begeleider vallen, om de stad wat te verkennen. Kort en bondig: gezellige avond, laatste trein terug, niet zo gezellige volgende ochtend 😉

Dinsdag 5 juni – Just Tattoo of us

Ook dinsdag werkte ik verder aan dit nieuwe projectje. Naast de standaard taken zoals de mails & reviews beantwoorden, kwam deze boterham erbij. Ook zet ik me in om een draaiboek te maken voor de volgende student-stagiair. De bedoeling hiervan is dat hij/zij een beter beeld krijgt van het hoe/wat/waar/wanneer van een stage bij Balls & Glory. Natuurlijk is er nog een groot deel dat de stagiair zelf zal moeten ontdekken, maar ik denk toch dat het goed van pas zal komen. I mean… ik herinner mij nog heel goed de dagen voor mijn eerste stagedag. Ik heb Stephanie vaak genoeg gebeld en gemaild om ook maar iets meer zicht te kunnen krijgen op die 12 weken die me te wachten stonden.

Tijdens een rustig moment in het restaurant zag ik Wendy afrekenen met een klant. Ze gaf iets kleins aan het kindje vooraleer hij onze store verliet. Natuurlijk was ik super nieuwsgierig en vloog ik meteen op haar af. Blijkbaar hebben we echte Balls & Glory Tattoo’s met coole tekeningen en teksten. Zo eentje wou ik ook wel op mijn bovenarm plaatsen!!

Woensdag 6 juni – Another post-it on the wall


Woensdag is altijd al de leukste dag van de week geweest. Vroeger al de dag dat we maar tot de middag naar school moesten, tegenwoordig de officiële laten-we-pizza-bestellen-dag. Vandaag was woensdag knutseldag. Het plan is om elke post-it op de huidige menuborden in de restaurants te plastificeren en met velcro op de borden te plakken. Zo kunnen we ze vaker gebruiken!
#duurzaam #meinietvolledigplastiekvrij #maarmetgoedeintenties

 

 


Nadat ik had uitgerekend hoeveel we er nodig hebben, vertrokken we naar pampampam HET HOOFDKWARTIER.
Meerdere post-its op een groot vel en door de plastificeermachine.. just like magic!

 

 

 

 

Donderdag 7 juni – My bad

Tijdens een bespreking met Wim, wees hij me erop dat ik een review niet zo goed had beantwoord en het werd al snel duidelijk waarom. Had ik misschien te snel gehandeld en niet goed nagedacht over wat ik schreef, dat kan. Maar ik weet alleszins nu hoe ik dit de volgende keer beter kan aanpakken!

Voor de rest van de dag hield ik me bezig met het verder afwerken van de vacature, het draaiboek & de website.

Vrijdag 8 juni – Ut Sjunste op dé welt

De laatste dag van de week bracht weer wat nieuwe wind. In de voormiddag trokken we naar Hotel Hungaria waar Wim een voice-over moest doen voor de filmpjes van Aviko (Remember? Het aardappelbedrijf?). Voor de eerste keer in een opnamestudio. Weer iets dat van de bucketlist geschrapt mag worden!
Moest toch een paar keer lachen: de eerste keer toen ik de voorbeeld versie hoorde. De regisseur doet dus eerst al zelf een voice-over zodat je perfect weet hoe en wanneer je verwacht wordt te spreken. De tweede keer toen Wim in zijn script het volgende las: “We trekken naar Limburg, ut sjunste op dé welt”.
Mijn dag kon niet meer stuk 🙂

In de namiddag hadden we een afspraak met Creneau, een interieur design & branding agency, of gewoonweg een huis volgepropt met de meest creatieve mensen I have ever seen (of eerder gehoord want we bespraken samen de toekomstplannen van Balls & Glory)!

Wel zoals je ziet, zit ik niet stil. Let’s keep it that way!

 

Citylife

My Internship – part IX

06/03/2018

Een nieuwe week voorbij. Een week vol travel & bijkomende travel sickness. Lezen in de auto is en blijft een slechte combinatie.

Maandag 28 mei – Work work work

Terwijl Wim aan het netwerken was in Italië met enkele top-ondernemers zoals de oprichters van Brantano & Torfs, had ik mezelf voorgenomen dat ik mijn taken af zou maken tegen de tijd dat hij terug in het Belgenland zou zijn. Dat betekende dus ook even doorperen in het weekend zodat ik zeker alles afgerond zou hebben. De persona staan op papier, de technische fiches zijn printklaar, de nieuwe website over foodfranchising begint vorm te krijgen. Wat er nog extra bij komt kijken is de deadline voor ons stageverslag.

Dinsdag 29 mei – NO pause

Ook dinsdag moest ik zelf wat mijn plan trekken. Ik besloot in Gent te blijven zodat ik in het restaurant nog wat vragen kon stellen aan enkele klanten om de persona te finetunen. Het is fijn om te horen van de mensen waarom ze precies naar Balls & Glory komen. Wat socializen en marktonderzoek voeren dus.

Woensdag 30 mei – Decorating-time

De eerste trip van de week was naar Sint-Niklaas. We zochten het marketingbureau King George op om eens te luisteren naar hun ideeën om Balls & Glory nog meer ballen & glorie te geven! Met een van de zeven mooiste café’s in de wereld, ontvangen ze je in hun crazy paradise. Dat belooft!

Donderdag 31 mei – Koninklijk bezoek deel 2

Ook donderdag werden we terug verwacht in Sint-Niklaas bij King George. Bizidee koos de locatie uit voor een nieuwe editie van ‘nacht van de inspiratie‘. Een avond waar vijf kandidaten hun ondernemingsplan kwamen pitchen en één iemand naar huis ging met een grote geldsom EN een uur privé coaching van Wim. Daarnaast nam Wim ook nog eens het woord om te vertellen over zijn ervaringen als startende ondernemer met enkele tips & tricks voor de groentjes.

 

 

Vrijdag 1 juni – Een heerlijk, fantastisch dagtripje naar Thorn

Afspraak om 6u15 aan de kruising van de tramsporen. Met het getalletje 5 op de wekker, sprong ik uit het bed en maakte ik me klaar voor een dagje Nederlandse lucht op te snuiven. Wim is gevraagd door Aviko, een verwerkingsbedrijf van aardappelen, om deel te nemen aan een roadtrip doorheen Europa om in verschillende landen typische gerechtjes klaar te maken met de Aviko-aardappelen. Startpunt: Thorn. Een dorpje dat bekend staat als ‘la ville blanche’ en dat zelfs kleiner is als het centrum van mijn thuisbasis, Nieuwerkerken. Het leek wel alsof we op vakantie waren.
Jammer genoeg zat het weer niet mee, hadden we veel regen en moesten we schuilen onder de paraplu’s.

We gingen naar een aspergeboer en zagen hoe de verse asperges gewassen, gewogen en geschild werden. Vervolgens gingen we naar het patattenveld en terug naar Thorn, waar enkele locals werden uitgenodigd om te komen proeven van de gerechten die Wim klaarmaakte in de foodtruck.

 

Citylife, Lifestyle

My Internship – part VIII

05/27/2018

Bij deze week had ik een iet wat gekker gevoel dan normaal. Zat ik niet 100 % in mijn vel? Kwam het doordat de hoge temperaturen mij niet helder deden nadenken? Of bestaat er iets als: ’t is gewoon niet mijn week’?

Maandag 21 mei – Pinkstermaandag?

Terwijl de oudjes zich een dagje ontspanden op de zeilboot, besloot ik toch de trein op te stappen en mij achter het werk te zetten – zeilen is tenslotte toch niet zo mijn ding. Blij met de beslissing die ik gemaakt had, opende ik mijn to-dolijst op Trello en begon ik bovenaan. De technische fiches. We werken hier nu al meer dan een maand aan en het mag wel stilletjes afgerond worden 😉

Dinsdag 22 mei – Couples therapy

Vandaag stond de tweede ontmoeting met mijn stagementor op de planning. Met ons drieën – Mr. Otten, Wim en ik – plaatsten we ons rond de tafel en kon de relatietherapie beginnen. Hoe functioneer ik binnen het bedrijf? Voldoe ik aan de verwachtingen van een stagiaire storytelling? Of wat wordt er nog van mij verwacht in de laatste maand? Vele vragen, vele antwoorden en zeker veel om nog over na te denken. Zo kwamen er ook vragen naar boven als wat zijn mijn dromen. Waar zie ik mezelf als ik 30 ben. Wat ga ik studeren volgend jaar of zelfs wat ga ik deze vakantie doen? Allemaal dingen waaraan ik op dit moment herinnerd wordt..

Woensdag 23 mei – Work from home

Een dagje niet treinen. Dat is mooi meegenomen! In de voormiddag had Wim een afspraak in Gent met Dorst, een bedrijf dat cocktails voorziet op tap. Let’s say that is quite interesting!

Uit het niets vroeg Wim me of ik het zag zitten om nog wat langer bij hun te blijven, als vakantiejobber dan weliswaar. Bij deze: IK ZOU NIETS LIEVER WILLEN

Vervolgens zette ik me achter het volgende project: de nieuwe countermenu in Gent. Samen met Jasper, member of the BnG-Ghent-family, bekeek ik wat er op de menu moest komen en hoe de puzzel het best in elkaar paste. Al zeg ik het zelf: het resultaat mag er wezen!

Donderdag 24 mei – The spill not

Thursday – Travelday. In Antwerpen werden vandaag wel 130 Portugezen verwacht. Allemaal snakkend naar onze ballen! We gingen kijken of we een handje konden helpen of eerder een balletje konden toesteken. Want die Portugezen kunnen nogal wat verwerken, als ik het zo mag zeggen!

Hoewel ik van mezelf vind dat ik een enthousiaste werker ben en een snelle leerling, verloor ik vandaag even de moed. Door een wankele plateau, liet ik vier volle glazen bier neervallen op de rug van een klant. De man was volledig doorweekt en ik kon wel door de grond zakken van schaamte. Gelukkig stond het team van Antwerpen me bij en hielp me. We gaven de man een proper hemd en t-shirt en ruimden alles op, alsof er niets gebeurd was. Gelukkig vonden de anderen klanten – want ohja, iedereen had mijn ongelukje gezien! – het een grappig scenario.

Vrijdag 25 mei – The checklist

Laatste dag van de week, en dat kon je zien aan onze takenlijst op Trello. Bijna elke taak afgerond. You go girl! Pas op.. volledig klaar zal ik nooit zijn. Bij elke afgeronde taak, komt er een nieuwe bij en zo blijven we goan. Gelukkig!

Ook na de stage begint het drukker te worden. De deadline voor het stageverslag komt dichterbij, en ik zou Maxine niet zijn als ik hier iets geweldigs van ‘wil’ maken. Soo.. Laten we er maar snel aan beginnen!

Citylife

My Internship – part VII

05/20/2018

It’s a new dawn, it’s a new day, it’s a new WEEK

Maandag 14 mei – Picture this!

The big thing van vandaag op de planning was een fotoshoot van onze nieuwste ballen & salades. Grappig was dat de fotograaf zich midden in het restaurant placeerde. Dit geeft de klanten wel een zeer hoge dosis beleving tijdens hun lunch! De foto’s zullen in het groot worden uitgeprint en binnenkort te zien zijn op onze straatborden. Ook onze zomer-special heeft zich van zijn beste kanten laten zien. Wel wat jammer dat ik hier niet meer over mag vertellen, maar het zal niet lang meer duren vooraleer jullie hem zelf kunnen ontdekken in onze stores!
Natuurlijk moet, na het prepareren van al dat eten, ook de afwas gedaan worden…

Later op de avond keerde ik terug naar het restaurant in Gent om wat met de klanten een babbeltje te slaan. Wie zijn ze? Waarom komen ze? En hoe kunnen wij hen bereiken?

Dinsdag 15 mei – TGFS (Thank God for Students)

Ik had mijn lijstje met vragen voor Wim klaarliggen en hiermee begonnen we de dag. Nieuwe opmerkingen over de technische fiches worden genoteerd, vragen gesteld en ik kon weer wat verder.

In de namiddag trokken we naar studenten van de Hogeschool-Universiteit Odisee om te luisteren naar hun eindwerk rond Balls&Glory. Na een jaar hadden ze een mooie financiële analyse gemaakt en een goed advies opgesteld. Doordat de richting er gegeven wordt in het Engels, werd ook de presentatie in het Engels gegeven. Dat was toch even opletten om alles te kunnen begrijpen!

 

Woensdag 16 mei – Meat me halfway

Morgen start een nieuwe actie van UberEats waarbij je een bal koopt en een tweede gratis krijgt. Mijn taak was de communicatie ervan naar de shops & klanten. De rest van de dag vulde ik met het beantwoorden van de reviews, de mails en het ineen puzzelen van de nieuwe countermenu in Gent.

Die avond beloonde ik mezelf op een goeie portie ballen in Antwerpen. Ik probeerde de Luikse bal uit het principe: hoe gekker hoe beter.. En reken maar, het was de moeite!

Donderdag 17 mei – #underdressed

Vandaag was de eerste dag van de UberEats actie, en Brussel was er niet helemaal klaar voor. Maxine werd meteen gepromoveerd tot stoemp-opschepper en zakkenvuller 🙂 Een stressy-jobke want de bestellingen bleven binnenkomen!

Vanavond was de prijsuitreiking van de The entrepreneur awards of the year. Ik zou niet meegaan omdat de tafel vol was, maar om 17u30 werd ik toch opgebeld. Blijkbaar had iemand afgezegd en was er dus nog een plaats vrij aan de tafel. Bij het eerste telefoontje konden ze me niet overtuigen om mee te gaan. Ik was er ook absoluut niet op gekleed. Pas toen er werd gedreigd bij het slagen of niet op mijn stage, besloot ik de taxi in te stappen. Gelukkig woont mijn zus in Brussel en kon ik nog snel in de douche springen bij haar. In mijn jeans vergezelde ik het B&G-team aan tafel.

Na het gala-event, bracht persoonlijke taxi, Stephanie, mij thuis. Een geslaagde avond en een nog meer geslaagde autorit 😉

Vrijdag 18 mei – WEEK-end

Donderdag waren alle ballen van de UberEats actie al uitverkocht wat maakte dat het vrijdag ietsje rustiger was. Wendy leer ik beetje bij beetje beter kennen en ik moet toegeven.. Dat is toch een zotte madame hoor!

Up to next week!

 

Citylife

My internship – part VI

05/14/2018

Deze week drong het tot me door: ik zit potverdikke al in de helft van mijn stage.  Denken dat ik binnen 6 weken al moet afscheid nemen van deze geweldige groep, doet mijn maag omkeren. Gelukkig was het maar een korte werkweek en kon ik mijn gedachten verzetten door de volle planning.
Soit… We moeten erdoor:

Maandag 7 Mei – I don’t care if Monday’s blue

Hoewel veel mensen spreken van een blue monday, heb ik me goed geamuseerd. Zo een dagje zonder Wim, kan al eens deugd doen (knipoog) .
Ik voelde me plots ook even heel zelfstandig. Tijdens het opvragen van de offertes voor onze toekomstige lichtbakken, werd ik gebeld door een van de bedrijven. Wat ik dacht van een persoonlijke ontmoeting om 14u? Euhm… ok? En zo gezegd, zo gedaan. Om 14u kwam de meneer van de lichtbakken naar het restaurant in Brussel en moest ik uitleggen wat we precies wilden. Uiteindelijk bleek dat we wat te fel met ons hoofd in de wolken zaten en dat over veel van onze ideeën niet zo goed was nagedacht.

Dinsdag 8 Mei – Tuesday’s gray

Waar maken ze de echte B&G-saus eigenlijk? Hoe maken ze deze overheerlijke bruine saus die rijkelijk op ons bord, rond onze stoemp, zwemt? We trokken naar Noyen (onze vlees- en dus ook sausproducent waarover ik jullie al in een van mijn eerdere blogberichten vertelde) om te zien waar en hoe deze saus gemaakt werd.
Ajuin, wortel, spek, peren, tijm, laurier, veenbessenconfituur en nog meer ingrediënten maken de saus as perfect as it is! De kok van dienst deed de ingrediënten een voor een in een mega gigantische kookpot die zelf alles omroerde. Heel indrukwekkend!

De rest van de dag bleef ik in het restaurant in Gent. Daar kon ik wat met de klanten praten om te weten te komen wie nu eigenlijk naar onze stores komt. Van alle informatie die ik hieruit haal, maak ik verschillende persona op. Zo krijgen we een beter beeld op onze doelgroep en kunnen we er beter op inspelen! Wie weet zit jij er wel tussen??

Woensdag 9 Mei – and Wednesday too

De week is al om. Het verlengd weekend staat voor de deur.  Mama komt me zo meteen halen in Brussel. Ik ben toch altijd fier als ik kan vertellen waar ik mijn stage doe en zeker als ik kan tonen waar ik werk en met wie!
Samen brainstormden we over een van mijn volgende projectjes: de stagiaire-bijbel.

Maar daar vertel ik jullie binnenkort meer over!

 

Citylife

My internship – part V

05/06/2018

Maandag 30 april – Doe mij maar een potteke


In de avond stonden er weer grootse dingen op de planning. Wim ging de vele consulentes van Tupperware proberen te bekoren met zijn kookkunsten zoals macaroni doughnuts, Gentse mastellen met bruine suiker, appeltjes en spek of chocolade doughnuts met neuzekes erbovenop… yummieee

 

Voor ik vertrok, had ik me nog wat geïnformeerd over Tupperware. Het eerste wat in je opkomt zijn hun plastieken pottekes die je in de microgolf kan steken, maar ze bieden nog zoveel meer aan. Los van hun aanbod, werd ik verrast door hun bedrijfsmodel. De inkomsten van de consulenten, de mensen die voor Tupperware werken, bestaan uit een commissie op de verkoop van de producten. Ze kunnen zelf verkopen of andere mensen aanwerven die op hun beurt producten verkopen. En hoe meer mensen ze vinden, hoe beter! Geen wonder dat ze me op de hele avond 4 keer hebben aangeboden om consulente te worden 😉

Woensdag 2 mei – Pandenjacht

We hebben zo veel mooie panden op het oog, maar welk is nu het beste? We trokken naar een – voor jullie nog even geheime – stad om er de sfeer op te snuiven, de lokale zaakjes op te zoeken en de bevolking te analyseren. Want… niet iedereen kan onze portie ballen aan 😉

Bij het mooie weer, hadden we ons geïnstalleerd op een terrasje om de technische fiches onder handen te nemen. Alle 53 geprint en klaar voor Wim’s opmerkingen!

Donderdag 3 mei – Franchi-what?

Wim en ik zouden vandaag naar een beurs over franchising gaan.  Allee, dat was het plan, tot ik een uur ervoor te horen kreeg dat ik alleen naar de beurs zou moeten gaan en daar wat mensen moest aanspreken om te horen of ze geen interesse hadden in het openen van een B&G-store. (LEES: WE ZOEKEN MENSEN!!) De zenuwen liepen op, maar Maxine liet haar niet kennen. Ik ben naar de beurs gegaan, heb een eigen naamkaartje gekregen en ben binnengegaan. Bleek al snel dat ik de jongste was en een beetje (veel) uit uit de boot viel met mijn opvallende kleren tussen alle mannen en vrouwen in pak.

Conclusie van het verhaal: ik heb niet zoveel mensen aangesproken (3 welgeteld), heb wel een goed stuk cake en een grote kop koffie binnengesmikkeld en na bijna 3 uur had ik volledig begrepen wat franchising nu eigenlijk is 😉

Vrijdag 4 mei – TGIF

De laatste dag van de week en ook de warmste. Ik weet niet of er een ongeschreven regel is die zegt dat als het boven de 24°C is, men flink met arbeiten und schwitzen. We moesten de kelder leegmaken en alle spullen die daar onder een centimeter stof lagen, naar boven dragen en in de camionette zetten.

Gelukkig was alles snel gedaan en kon ik aan mijn volgende opdracht beginnen: de briefing van de mystery shoppers. In September mag er 1 iemand van de restaurants mee met Wim naar New York, maar hoe kiezen we wie? Daarom hebben we besloten om enkele mystery shoppers over de vloer te laten gaan in de stores en een score te laten geven. Zo mogen zij met de hoogste score mee 🙂
(I know, jammer dat mijn stage niet tot in september loopt)

Op naar de volgende week! Wake up, Shake up!

Citylife

My internship – part IV

05/02/2018

Van mijn drie-maand-durende stage, is de eerste al voorbij. Ze zeggen het niet voor niets: time flies…

Maandag 23 april – The day has come

Na vele dagen zwoegen op de website, zit mijn eerste taak erop! De puzzel van ‘welke foto waar’ is opgelost en het resultaat mag er wezen!
Wanneer ik mensen vertelde dat ik tal van uren achter de pc zat om aan de website te werken, dan kreeg ik verbaasde reacties. ‘Zo lang naar je scherm staren’ of ‘ Een hele dag binnen zitten, dat zou ik niet kunnen’.
Wel, ik had me de ideale drijfveer gevonden: vorige week zijn onze nieuwe ballen-kaartjes aangekomen. Eén A4, zeven keer geplooid, met álle ballen op die we momenteel aanbieden. Een beetje zoals een pralinekaart waar een foto opstaat van de praline met wat uitleg over de vulling ervan.  En dus elke keer als ik een onderdeel van de website afgemaakt had, mocht ik van mezelf 50 kaartjes plooien!! WOoohooO!

 

Dinsdag 24 april – Complimentendag

Al deze moeite werd beloond door de leuke complimentjes die ik kreeg. Volgende project nu is het afmaken van de technische fiches. Door het maken van deze ‘handleidingen’ verbeter ik niet alleen mijn Indesign-skills, maar leer ik ook een betere keukenprinces te zijn – ask my mom.

Woensdag 25 april – Resto-trip

Om dan toch wat variatie in de keet te brengen, vroeg Wim me mee om de tour van de restaurants te doen. We hebben weer wat nieuw drukwerk zoals onze prijsprikkers en TripAdvisor kaartjes, dat we moeten ronddelen. (Nu al te zien in de shops!)
Waar Ruben en Jasper (Gent) dachten aan hippe B&G-totebags, zaten Lieven en Vincent (Leuven) met hun hoofd bij een mega-event voor de student. HINT: t’is iets met ballen 😉

Donderdag 26 april –  D-day

Melding voor uitnodiging: donderdag 8u30, brainstorm marketing

De moment waar we nu al 4 weken op wachtten. Maxine zal helpen bij de marketing. Marketing gaat tegenwoordig zó veel verder dan enkel het verkopen van je product, daarom doen we bij Balls&Glory hier niet aan mee. Wij doen aan storytelling. We willen de mensen ons verhaal laten kennen in elk mogelijke handeling die we doen. Een volledige tijdlijn van Mei tot December hangt nu -goed gevuld- op aan de muur. Welke campagne doen we wanneer? Komen er nieuwe ballen bij? Of onze eerste doelstelling: 10 000 volgers halen op Instagram… Waar wacht je nog op?

Vrijdag 27 april – Show me your Designskills

De laatste dag van de week, brengen we door in Diest waar we samen komen met het marketingbureau Designskills.  Ik kon het niet laten om mijn mopje van de laagste plank te halen. Ook nu deel ik hem met de wereld – Opgepast: spreek de volgende woorden snel en luidop uit. Het liefst van al met iemand in de buurt.

Ik loop in Diest rond!