Browsing Category

Ondernemerschap

Ondernemerschap

Een eigen Balls & Glory, iets voor jou?

11/29/2017

GENT – Bij Balls & Glory gaan ze er prat op mensen kansen te bieden om te groeien in de Horeca. En dat zonder de (vele) valkuien die je normaal op je weg tegenkomt. Het is ook hoe Balls & Glory zelf het liefst wil groeien. Een zelfstandige ondernemer in elke zaak. Momenteel worden de shops in Gent en Leuven uitgebaat door zelfstandige eigenaars. Maar op termijn  is  founder Wim Baillieu op zoek naar sterke partnerships voor alle Balls & Glory vestigingen.

 Wij gingen even langs in Leuven en Gent, om daar enkele vragen te stellen aan de eigenaars. Met als belangerijkste onderwerp : waarom kozen ze net voor Balls & Glory als foodconcept en wat zijn hier de voordelen van? EN ROUTE!

Ruben, de man van Geeeent (en neen niet Jimmy B het typetje van Chris Van den Durpel), kent Wim al sinds ze de Gentse uitgaansbuurten onveilig maakten. Hij was erbij toen Wim zijn eerste ideetjes lanceerde over een gevulde gehaktbal (What’s in a name). Iemand die het huis door en door kent dus… Lieven opende 2 jaar geleden mee onze shop in Leuven. Een stad met een specifieke doelgroep met de bijpassende uitdagingen.

Dag Ruben en Lieven, laten we met de deur in huis vallen : een eigen Balls & Glory! Wat deed jullie de stap zetten?

Ruben : “Ik ken Wim al jaren en was meteen mee met zijn verhaal… Als rasechte Gentenaar vroeg hij me om hier mee de kar te trekken. Ondertussen zijn we hier al vijf jaar aan de slag!

Lieven : “Horeca is al sinds jongsaf aan een passie van mij. Maar toen ik na een enkele jaren enorm hard labeur in een restaurant mezelf een beetje verloor besloot ik om een beetje gas terug te nemen. Ik ging aan de slag bij Balls & Glory Leuven en vond er iets wat me op het lijf geschreven was. Na een jaar kocht ik mezelf in, iets wat ik me tot op heden nog niet beklaagd heb.”

Als ik het goed begrijp zijn jullie beiden afkomstig van de stad waar de Balls & Glory gevestigd is?

Lieven : “Ik ben zelf van Hasselt maar mijn partner in de zaal – Vincent – is een rasechte Leuvenaar.”

Ruben : “Ik zou mezelf inderdaad wel een echte Gentenaar noemen, ja. Ik hou van mijn stad en ik denk dat dit wel belangerijk is als je een Balls & Glory wil runnen. Je moet je stad toch wel kennen, weten wat potentiële locaties zijn en de mensen kunnen mobiliseren voor je zaak. Daarnaast weet je dan ook welke evenementen er in de stad plaatsvinden.”

Lieven : “Lokaal ondernemerschap is inderdaad heel belangerijk denk ik!”

 

Je zegt het zelf Lieven, lokaal ondernemerschap is heel belangerijk, wat nog?

Lieven : “Alles staat of valt met een passie voor Horeca en Hospitality denk ik… Elke dag mensen happy willen maken in hetgeen je doet”.

Ruben : “Elke dag… Inderdaad! Je moet het karakter hebben om elke dag het beste te eisen van jezelf en van je team.

Lieven : “Je bent natuurlijk een echte ondernemer. En bij ondernemen horen natuurlijk ook cijfers. Dus naast een excellence op de vloer moet je ook je backoffice in orde hebben. Ik ben vaak tot in de puntjes bezig met mijn bestellingen of het inplannen van mijn personeel…”

Een zaak runnen vergt dus veel verschillende aandachtspunten. Op welke manieren voelen jullie zich ondersteund?

Ruben : “Eerst en vooral in raad en daad vind ik. We werken met een soort Balls & Glory Service Center. Wanneer nodig neem ik mijn telefoon en kan ik Wim of Stephanie bereiken met vragen die ik heb. Dit kan gaan over financiele, organisatorische of zelfs vragen over Food & Drinks. Hetgeen waar het in een restaurant toch om draait niet…”

Lieven : “Ik ben misschien een van de weinige jonge gasten die zich niet echt interesseert in sociale media. (lacht). Bij Balls & Glory wordt alles van marketing gedaan voor ons. Beheren van de social media, in – en oustore communicatie, PR, … Ik hoef je niet te vertellen dat een nieuw ballenboek heel veel goeds doet voor de naambekendsheid van je zaak!”

Nog zaken?

Ruben :”Heel belangerijk voor mij is dat wij kunnen focussen op hetgeen we zelf het beste kunnen. Mensen blij maken… We worden ondersteund in alle product – en foodzaken. Zo is Wim constant bezig om onze gehaktballen en vullingen beter en beter te maken. Ook zijn er van alle gerechten technische fiches terug te vinden op onze dropbox. Handig! En het zorgt allemaal voor een betere & uniforme kwaliteit…”

Lieven :”Ik vertelde je eerder al hoe belangrijk alles van cijfers en bestellingen is voor me. Door met Balls & Glory te werken kunnen we gebruik maken van groepdeals bij partners zoals bijvoorbeeld Hanos en Serax…. We zijn met de andere shops ook echt een groep. Elke maand komen we samen. Leggen we problemen voor, discussieren we en komen we samen tot de beste oplossing.”

Lieven, jij sprak al over Vincent in je team, hoe belangerijk is een goed team binnen een Balls & Glory restaurant?

Lieven:”Uiterst belangerijk… Bij Balls zeggen we alijd dat de GLORY van het team moet komen! We worden dan ook ondersteund in coaching. Iemand is pas echt geloofwaardig als die helemaal mee is in het verhaal. En dat is Balls & Glory, geen zoveelste restaurantconcept maar echt een verhaal…”

Ruben:”In Gent hebben we het vaak heel druk. Ik kan dan ook niets zonder een goed en vast team. Een Balls & Glory lijkt me zelfs ideaal om uit te baten als koppel. Voldoende taken te verdelen maar ook met voldoende tijd voor je privé leven!” (lacht)

Je hoeft maar in gelijk welk stadscentrum rond te lopen om te beseffen hoeveel horecazaken er zijn in Belgie. Voor heel veel mensen is Horeca een passie… Ondertussen moeten we met z’n allen beseffen dat het niet enkel rozegeur en maneschijn is. Nog steeds staat ‘den Horeca’ bovenaan het lijstje met faillissementen. 2000 falingen alleen al in 2016. Voor alle duidelijheid, dit is geen slecht nieuws show maar wel een artikel om aan te tonen dat het ook anders kan… Horeca ondernemen in een veilig klimaat en met de nodige support.

Citylife, Ondernemerschap

I have a dream: about food, about co-creation, about Brussels….

10/22/2017

wanna join ?

Let me first introduce the what & the why about Balls & Glory:

We have been making filled meatballs since 2012 with meat of fair origin, or vegetarian, but always hand-rolled and oven-baked. We have a single goal: to cherish our Belgian slow food. We serve the super-delicious Belgian (meatball) cuisine that I learned at my mother’s knee My parents have a butcher’s shop in Ghent, old-fashioned and honest, with respect for the seasons and raw materials. My passion for cooking was sparked during the holidays I spent at my grandparents’ farm in Veurne.

We combine this cuisine with a contemporary metropolitan attitude: Belgian designers, clean lines, but with a twist. In a shop, take-way and restaurant where innovation and experience are never far away. I want to introduce Balls & Glory internationally in an urban and fast-served concept.

the idea

At Balls & Glory, we have dreamt of a ‘city production unit’ for some time. A meatball ‘rollery’ in the middle of the city of… in addition to our kitchen in Ghent where, with the help of Demival, we provide sustainable employment for people with a disability that are temporarily or definitively out of the normal economic circuit.

We make a spot where we can coach and inspire our people, a place where food, education and innovation come together. A place where Balls & Glory equips itself for the next fifty years. Surrounded by glass, what you see is what you get…and open to the world and its talents: co-creation, co-thinking and co-inspiration.

a co-creation-hub & food-incubator in Brussels ?

Create a new urban hideout for food-minded people.

A place to receive support. Support in space, network, logistics and brains.

We want to give the co-working space a new dimension.

Support young food start-ups in their journey.

 

  1. THE KITCHEN & ACADEMY

    City kitchen

    (production through social project) and training space for the Balls & Glory team & prospects

  2. THE INCUBATOR & MEMBERSHIP

    Obtain advice for your culinary business through our selected partners.

    Easy access to a professional kitchen specifically for artisan producers and caterers.

  3. THE ART DECO SPACE & (FOOD) EVENTS

    Find out what our location can do for your next big event.

    Temporary rental of kitchen space and equipment for the successful preparation of a catering project or event.

    The location is outfitted as a cooking studio. A network of chefs is used for various workshops.

    workshops – master classes – team building – renting the location for cooking events.

 

SOOOOOOOO:

are you:

  • a food-concept start-up or scale-up
  • a PR-, design- or marketing-agency specialized in food & hospitality
  • some-one with great idea’s
  • a …..

& wanna join our journey…

contact: stephanie@ballsnglory.be   or wim@ballsnglory.be

 

Ondernemerschap

Een leven zonder ego?

08/03/2017

Deze zomer schrijven een aantal bekende gezichten voor De Standaard Online een brief aan zichzelf in de toekomst.

ik vroeg me af of ik in de nabije toekomst mijn ‘ego’ achter mij  zal kunnen laten.

 
Hey Wim,

2023. In cijfers lijkt het dichtbij & zichtbaar, zo vijf jaar in de toekomst.

Maar als ik even terugdenk wat er de afgelopen vijf jaar veranderd is, en daar nog eens vijf jaar bij tel, dan is het ineens de moeite waard, en heel spannend ook, om te bedenken hoe je daar nu in het leven staat.

2017 was een boeiend jaar, ik ben net terug van Londen en ik heb er het geluk gehad om 35 minuten lang te kunnen praten met John, de oprichter en bezieler van de gezonde fastfoodketen ‘Leon’. Ik vroeg hem naar zijn geheim om succesvol & rustig een restaurantketen uit te bouwen, maar ook hoe je dat kan doen zonder je idealen en gelukkig leven in het gevaar te brengen.

Ego

‘Je ego loslaten, zonder je cultuur te verloochenen’, was heel kort samengevat het verrassende antwoord. Volgens John is de wereld om zeep geholpen toen Adam en Eva zichzelf, de appel en de slang gaan benoemen zijn. Ze hebben ze een naam en identiteit gegeven.

En eens je iets benoemt, krijgt het een ego.

Het feit dat ik nu, publiek in de online krant, een brief aan mezelf schrijf, betekent dat mijn ego nog niet verdwenen is in 2017. Ik ben op z’n West-Vlaams opgegroeid en opgevoed met de gedachte dat iets wel lukt als je er maar hard genoeg voor werkt. Nu zegt John in een filosofische bui: als je iets verdient, zal het wel op je afkomen. Het verhaal van de surfer die de golf moet nemen maar ze niet kan maken, en al helemaal niet naar zijn hand kan zetten.

Tomorrowland

Terwijl ik deze brief schrijf, maak ik me klaar om naar Tomorrowland te vertrekken. Er staan lange rijen aan de Balls & Glory stand.

Ik weet nog hoe verdrietig ik was begin vorige week dat onze splinternieuwe verpakking niet op tijd klaar was voor het beste foodfestival van de wereld. We moesten noodgedwongen op blanco verpakkingen overschakelen. Zonder onze naam, zonder ons logo, zonder ego, enkel de inhoud telt.

Maar het voelt anders dit jaar, na het gesprek met John. Misschien was dit wel de eerste golf naar een egoloos bestaan die we ‘moeiteloos’ getrotseerd hebben?

Het is een moeilijk proces, zonder ego door het leven gaan, zonder ‘inhoudloos’ te worden. Mensen geloven wat je doet, en niet wat je zegt. Maar soms moet je toch zeggen wat je doet?

Ik vraag met af hoe het daar gesteld is nu, in 2023? Ik hoop alvast dat je vrienden, familie, Nico en jezelf zich uit het zottekot van de ‘Fomo’ (fear of missing out, de angst om een belangrijke gebeurtenis te missen, red.) kunnen weren. Doe goed en kijk niet om, ook dat is een onderdeel van de West-Vlaamse opvoeding. Geld in ‘briefkes’ zal daar vermoedelijk al niet meer bestaan? Maar de block-chain zal misschien al je goede en slechte daden in onuitwisbare data verzamelen? Is Brussel nu Vlaams, Belgisch of Europees? Eten jullie daar nog vlees? Is er eten en plaats genoeg voor iedereen?

Ach, ik laat het los, we nemen de golf zoals ze komt.

BIOGRAFIE

Wim Ballieu werd in Vlaanderen bekend als tv-kok, maar is vooral een fulltime ondernemer. Zijn restaurantconcept Balls & Glory heeft vestigingen in Gent, Antwerpen, Brussel, Leuven & enkele foodtrucks.

Lifestyle, Ondernemerschap, Onze crafters

Een artiest bij Mariette op camping Bonanza in Blankenberge

04/22/2017

Vorige week werd onze actie voor 12-12 enthousiast onthaald. Dat hadden we te danken aan onze shopmanager in Gent, Ruben. Dit warm initiatief verdient een bredere omkadering rond de persoon die je met z’n gedreven passie elke dag verwelkomt in z’n restaurant.  Over zijn avonturen op camping Bonanza, een hospitalityproject in Namibië en een sorry op de dessert.

Een verslag van een fijne babbel met onze Ruben… 😉

Jim & Ruben op de teambuilding

Maandagmiddag 16u. We lopen de vestiging in Gent binnen, de levendige stad waar het allemaal begonnen is enkele jaren geleden. Nu bevinden we ons een paar straten verder in de Jakobijnenstraat. In dat overweldigend herenhuis vlakbij de Veldstraat schuif je na wat winkelplezier mee aan tafel bij onze gastheer bij de stroppendragers: Ruben!

Geen minuut die voorbijgaat zonder Ruben ballen serveert, stoemp stampt, de boekhouding doet of de afwas er nog even bijneemt… Nochtans straalt Ruben rust & controle uit als geen ander. Als ik vraag wat hem drijft om elke dag weer ten volle de Balls & Glory feeling bij te brengen bij z’n klanten, dan is het steevast zijn voorliefde voor goeie Vlaamsche kost! Waar hij de meeste voldoening uit haalt ”is het gelukkige gevoel dat ik m’n klanten kan geven”.

”Waar ik m’n voldoening uit haal? Dat is het gelukkige gevoel dat ik m’n klanten kan geven.”

Een zaak runnen vraagt een stevige portie wilskracht. ”Tijdens de Gentse Feesten is het hier vaak een zottenkot, op een hele dag draai je soms voor 1 weekend. Hoog gegrepen, maar niet onmogelijk. Als shopmanager is het dan belangrijk om een overzicht te behouden door alles in goede banen te leiden. Ontsnappen aan de drukte is dan ook wel gewenst. Ofwel in de keuken aan de afwas, op een safari in Namibië of op een terras met een goed glaasje wijn.” Om de zoveel tijd pakt hij zijn valiezen en duikt hij de wijde wereld in voor een paar weken. “Gewoon, zo, omdat het moet.” Ongelijk kan je hem niet geven…

Vroeger wilde Ruben de artistieke toer op gaan: architect of fotograaf worden was z’n droom. Ruben heeft interieurvorming gestudeerd en werkte de eerste paar jaren in de bouwsector. Hij had niet veel zin in werken en wilde de wereld ontdekken. Hij spaarde om zich een korte reis te kunnen veroorloven. Door een ongelukkig toeval is hij de wereld beginnen rondreizen. Zo ontstond z’n andere voorliefde voor reizen en rust. In tegenstelling tot zijn daguistappen met de frigobox naar Mariette en Achilles op camping Bonanza in Blankenberge vroeger, stapt Ruben nu liever het vliegtuig op voor een intercontinentale vlucht.

Ondertussen werd hij bevriend met Wim en kwamen ze af en toe op adem op citytrip, zoals in Zweden. Toen Wim aan Ruben vroeg wat iedereen lust was het wel: ballekes in tomatensaus.

“Een ondernemer zwemt vaak als een wilde zalm tegen de stroom in.”

Daarom wilden zij het anders aanpakken. Wim kwam thuis en begon op z’n idee te broeden.

Als er één iemand sneller is dan z’n schaduw, is het de stripfiguur Lucky Luck. Wil je een echte Lucky Luck ontmoeten, google dan even de naam Wim Ballieu. Kookboeken, 6 restaurants, tv-programma’s, lid van … Je zou haast denken dat die man niet slaapt. Hij is een pionier en het zou me niet verwonderen mocht hij meatballshop nummer one of the world worden.

Wim had Ruben z’n steun en zovele jaren later is Ruben shopmanager in Gent 🙂

mde

Mocht je het nog niet gemerkt hebben: Ruben heeft een peperkoeken hartje. Mocht hij van job veranderen, zou het zijn om een project rond hospitality op te richten in het buitenland. Bij hem prijkt de beleving van een goede maaltijd ver boven de prijs. Dat hoeft geen dure kost te zijn, alhoewel hij hier zelf goed van kan genieten. Hij probeert regelmatige nieuwe hotspots uit in Gent. Maar de Vlaamse kost prijkt boven alles. Zelfs op zijn verjaardagsfeest was het worst me saucissen en appelmoes, ‘wa moe ne mens meer ebben?’ Je ziet daarentegen z’n voorhoofd wel zwart worden als hij je zou moeten uitleggen hoe lekker de ball met drie kazen is. Tomatensauskes zoals de Stroganoff-ball of de overheerlijke zongedroogde tomaat zal hij niet links laten liggen, warme kaas slaat hij vriendelijk af. En ook aan desserts geen gebrek: de appeltaart… Het authentieke recept (jaren 80) ervan is van Rubens tante. De cake blijft elke dag smullen smullen smullen. #omnomnom

Ruben is ‘gene strengen’ zoals ze zeggen, maar wel recht door zee.

Kom je bij mij solliciteren? Dan moet je alles behalve een sterrenchef zijn om hier binnen te rollen. Zorg gewoon dat ge een stevige portie gezond boerenverstand meeneemt (die krijg je uiteraard door wekelijks minimum 1 balleke met stoemp te verorberen), daarnaast zorg je voor klantvriendelijkheid, ben je een plantrekker en hebt ge een werkmentaliteit zoals geen ander. Boven zie je het wel vaker bij B&G, een vreemde eend in de bijt heeft soms meer potentieel dan je zou verwachten, bij B&G wil ik iedereen een kans geven. Niet te vergeten: hospitality op één.

Als we hem vragen wat één van z’n zotste herinneringen zijn bij B&G, dan was het toch wel de trip naar Tomorrowworld, Atlanta. In 2013 zijn ze als Vlaamse foodies zelf ballen gaan draaien in de overbodige hitte. De eerste indruk was wat scheef, maar zodra ze één ball verkochten en de andere de mensen zagen genieten, viel het concept in de smaak. Een andere horeca-ervaring die hij nooit zal vergeten was de volgende: Toen hij vroeger in de Belga Queen in Gent werkte kwam er een jongedame dineren, ze wachtte een tijdje op haar date. De man kwam gelukkig nog naar het restaurant maar véél te laat. Hij wilde z’n verontschuldigingen aanbieden maar wist niet hoe. Ruben heeft ervoor gezorgd dat er een welgemeende sorry op haar dessert kwam te staan. Zoveel jaren (en drie kinderen) later loopt de man B&G Gent binnen:

‘Ken je me nog? Die avond in de Belga Queen. Vandaag nog altijd gelukkig getrouwd. Dankzij u! :)’

Ruben is een enthousiaste levensgenieter. Je kan uren naar z’n verhalen luisteren. Hij is de ideale man in deze vestiging in B&G: Gent leeft, de sfeer in Balls & Glory ook. Wat jullie mogen verwachten van een bezoek bij Ruben? Een Gentsche beleving met goeie Vlaamse kost en een vleugje muziek in een hippe omgeving. Hoe kan het dan ook anders; Ruben zijn muziekstijl is loveable! Je kan Balls & Glory Gent volgen op Spotify. Hier heb je alvast één van de recentste lijsten.

Sit back, relax with balls & feel the glory!

Ciao!

L.

 

Ondernemerschap

Investeer jij mee in de
toekomst van Balls & Glory ?
oproep tot crowdfunding

04/13/2017

Volgende maand bestaat Balls & Gory 5 jaar, & u kan ons misschien helpen !

3 mei 2012  opende ik samen met Gille (onze intussen wereldberoemde foodtruckguy) in de St. Jacobsnieuwstraat  onze eerste Balls & Glory, -tis te zeggen-, we draaiden er iedere maandag, woensdag & vrijdagmiddag onze gevulde gehaktballen in een bestaande kookstudio 🙂 wat een dag, wat een dag: dat zag er toen zo uit…

https://vtm.be/voor-de-show/artikel/de-gehaktballen-van-wim-ballieu

onze eerste shop in de Sint-Jacobsnieuwstraat

Eindelijk was het zover: ik had het gevoel thuis te komen, terug naar de roots van de boerderij van mijn grootouders door eerlijke & seizoengebonden eten te kunnen serveren, met een fiere papa die zijn slagerszoon terug in het “gekapt” zag vertoeven. Er waren natuurlijk ook een groep klanten & medewerkers van m’n vorig bedrijf alfin die de overstap van Gastronomie & evencatering naar een doodeenvoudige lunchroom minder goed konden begrijpen. Maar ik had een plan, een idee, een droom om mijn roots uit te huwelijken aan mijn passie voor eten, lifestyle & ondernemen.

Het werd  een job op maat ! Een product, een experience, een format waar ik zoveel mogelijk van m’n talenten kon inleggen.

gouden palm voor Europa’s innovatiefste restaurant-concept (2012)

Het is de afgelopen 5 jaar ook een voortdurend gevecht geweest om alle facetten van Balls & Glory in evenwicht te houden, niet af te wijken van onze kern, om onze ballen altijd te blijven vullen, om ze altijd met de hand te blijven draaien, om ze altijd in de oven te bakken, om sociale tewerkstelling te stimuleren, mooie interieurs te bouwen, géén cola te serveren, een toffe werkplaats & toffe buur te zijn,…. maar aan de andere zijde ook echte waarde te gaan creëren, niet alleen in centen, dat weten we, maar toch moeten de cijfers ook kloppen, willen we groeien  & de impact die we kunnen creëren echt van tel maken.

Mijn vorige bedrijf was me over het hoofd gegroeid, te snel in de handen gedreven van de kapitaalkrachtige jongens die in onze markt, & in m’n merk wel potentieel zagen.

team gent op volle toeren.

Wel, ik heb me 5 jaar geleden voorgenomen om  met Balls & Glory een écht verschil te maken: we waren 1 van de allereersten op de fast-casual markt in België: met onze slow-food, fast served, in een shop, take-way  & restaurant. Ik droom ervan om me in een coöperatieve omgeving te kunnen omringen met zeer getalenteerde mensen, vakidioten als het ware, die met z’n allen samen een “andere” bedrijfscultuur kunnen waarmaken.

Joe and the juice, shake shack, Exki, Le pain quotidien, & zovele anderen zijn voor mij een echte inspiratiebron, hét levende bewijs dat je als multi-store-brand een impact & relevantie kunt creëren, & het zijn ook die brands, die m’n droom om Balls & Glory internationaal uit te rollen alleen maar aanwakkeren :

of zoals m’n allereerste pitch luidde: we willen tegen 2025, 50 restaurants waarvan 1 in NYC, met nog lekkerdere ballen dan vandaag.

Ik denk ook dat m’n ware talent in het creëren van nieuwe smaken, nieuwe producten & nieuwe bedrijfsvoering schuilt.

brussel beurs (sinds 2016)

We hebben ons georganiseerd zoals een franchise-gever, met een lokaal service-center die het concept sourcet, bewaakt & voortdurend beter maakt, een beetje zoals ik mijn cateringbedrijf leidde: we have the balls, you make the glory.  Maar hospitality dat gaat ook over fijngevoeligheid & duizenden kleine details: vandaar dat Balls & Glory heel hard gelooft in lokale samenwerkingen/partnerships, géén ordinaire franchise met telkens maar 1 winnaar & 1 verliezer, maar een echt win-win. Met zéér duidelijke afspraken & verantwoordelijkheden, dat wel… want goeie afspraken (lees contracten) maken goeie vrienden, & zijn onze enige vrijgeleide op een internationale toekomst.

Het heeft ons ook geholpen om onze -laat ons eerlijk zijn- vrij snelle groei te financieren. Het geloof & inzet van die lokale partners zoals Ruben in Gent, Tom & Ivo in Antwerpen, Jonas in Leuven, Gille in de foodtruck & onze vele trouwe leveranciers, hebben ervoor gezorgd dat we nieuwe markten kunnen verkennen: onze 2 Brusselse restaurants & ook de eerste vestiging over de landsgrenzen: Eindhoven. We zijn steeds zuinig geweest in team & middelen, maar hebben nog nooit moeten inboeten aan kwaliteit of innovatie.

Het geloof van onze bankier KBC & de Vlaamse groei- & innovatiesteun die we kregen hebben ervoor gezorgd dat Balls & Glory een solide basis & structuur geworden is in die 5 jaar.

Maar groeien kost geld: groeien in kwantiteit, ja, maar vooral ook groeien in kwaliteit. vandaar deze oproep:

Er is een aanzienlijk bedrag nodig  om Balls & Glory verder te ontwikkelen:

  1. Om in Brussel Balls & Glory te kunnen uitbouwen tot een echte flagshipstore, incl. nieuwe (& zichtbare) productiekeuken waar we ook opleidingen kunnen geven voor ons groeiend team, maar deze keuken ook te kunnen openzetten voor kennisdeling & workshops.
  2. Om in Eindhoven ons concept te adapteren aan de lokale markt, veel wijzigingen zijn er niet nodig, maar het opbouwen van onze naamsbekendheid vergt uiteraard een andere (marketing-)aanpak dan diegene die we gewoon zijn in Vlaanderen. We hopen deze learnings trouwens later mee te nemen om Balls & Glory in nieuwe steden te lanceren, maar ook om onze naamsbekendheid in Franstalig Brussel & België te kunnen vergroten.

Het was al een idee van bij de opstart, maar ik zou graag 1/3 van dit bedrag (95 000 euro) ophalen via de win-winlening,we kregen hiervoor de hulp van de jongens van win-winner & je kan ons uitgebreider dossier hier terugvinden. Ik geloof sterk in een duurzame bedrijfsvoering & dus ook een duurzame fondsenwerving, daarom is dit een goeie match !

Begin mei organiseren we dan 2 x een info-avond (Brussel Beurs op donderdag 4 mei/19u &  Gent op zondag 7 mei/14u) om geïnteresseerden de mogelijkheid te bieden mij het vuur aan de schenen te leggen.

May the balls be with you.

klik hier voor ons volledige dossier.

of contacteer mezelf (wim@ballsnglory.be) of stephanie (stephanie@ballsnglory.be)

 

Ondernemerschap

Waarom we lokale partners nodig hebben om te kunnen groeien ?

04/01/2017

Toen Balls & Glory 5 jaar geleden startte in Gent was er 1 grote droom: onze Belgische slow food internationaal gaan uitdragen, met als ultieme doel: in 2025, 50 restaurants waarvan 1 in New York,…. wel héél ambitieus kan je denken 🙂 maar het helpt wel een doel te hebben. Ik ben ervan overtuigd dat méér restaurants hebben ons echt kan helpen om zaken anders & beter aan te pakken !

 met LOKALE ondernemers/uitbaters

We have the balls, you make the glory zeggen we soms al lachend, maar het zegt veel.

Balls & Glory moet een kwaliteitslabel worden: je weet wat je eet (vlees van eerlijke origine, met de hand gedraaid, seizoensgebonden, ovengebakken) met voor ieder wat wils (varken, kip, vegetarisch). We willen een vechter worden, een strijder die zich inzet om Belgische slow food zoals stoemp, zuurdesembrood & ovengebakken groentes en salades betaalbaar & bereikbaar te houden. Dagvers gemaakt, mee met de seizoenen & met ruimte voor innovatie (zo komen we dit voorjaar met een heuse insectenball op de proppen). We zetten ons in om lokale artiesten & designers een canvas te bieden, Balls & Glory als ontmoetingsplaats in het kloppend hart van de stad.

Niet een beetje van alles,… neen, neen, gevulde ballen met stoemp & salades, met Belgische bieren, gratis water & fruit op de Belgische designtafels & géne cola of andere bazaar, maar vermoedelijk wel een streep Bazart-muziek door onze boxen.

De lokale hospitality van mijnheer of madame aan het fornuis (of aan de kassa) maken een restaurant tot een thuishaven & een plaats waar het fijn vertoeven is, daar kan een keten nooit tegenop.

Maar een globale aanpak, een format, met een know-how & netwerk van gelijkgezinden geeft natuurlijk ook een extra steun in de rug, die een lokale ondernemer volop de kans geeft om zich te focussen op z’n gasten.

En nét dat model heb ik als groeimodel gekozen om Balls & Glory zowel in Belgie als in het buitenland te gaan uitrollen. Samen sterk, waar we duidelijk onze taken & verantwoordelijkheden afbakenen, & dat kan natuurlijk enkel als ook onze skills complementair & aanvullend zijn. Hoe ziet de ideale partner er voor ons nu uit ?

  • Iemand die van z’n stad ( eentje van meer dan 100k inwoners) houdt, maar de liefde moet wederzijds zijn
  • een ondernemer, maar geen serial one
  • met een eerlijke & dagelijkse toewijding (een leider aan de oven dus, & niet aan de laptop)
  • een open- (&same) minded lifestyle, we hoeven dus niet over smaak te discussiëren
  • een ijzeren discipline (het helpt dus als je energie put uit details die dag na dag na dag kloppen),
  • bovenal een hospitality-freak die ongelooflijk blij wordt als hij gasten blij kan maken.

Ik ben ervan overtuigd dat we op deze manier in een duurzame win-win kunnen groeien, met een duidelijke focus op zowel dé Balls als de Glory. We zijn onafhankelijk & coöperatief wat er ons toe aanzet om de juiste beslissingen te nemen. Samen sterk dus, maar binnen een strak kader: goeie afspraken maken goeie vrienden. Duidelijk kader, duidelijke waarden, duidelijke instap ( & duidelijke uitstap) met maar 1 doel,  een beter Balls & Glory, met hopelijk in 2025 heel wat gelukkige partners, én een mooi restaurant in NYC met nog lekkerdere ballen dan we ze vandaag maken.

Join our meatball-revolution ?

We zoeken momenteel partners voor Brussel & Eindhoven

New York is nog véééééél te vroeg, maar andere voorstellen zijn steeds welkom.

wim@ballsnglory.com

Ondernemerschap

Eindhoven de gekste !

02/21/2017

Hoe ging het met de opstart van het restaurant in Eindhoven ?

Niet zo bijzonder goed eigenlijk…

Nou, nou (ik neem de Nederlandse woordenschat al over 🙂 ), da’s mss overdreven…

Maar had ik het openen van onze eerste “Internationale” (what’s in a name) Balls & Glory store wat onderschat ? , vermoedelijk wel ja.

1 ding was duidelijk, onze Noorderburen & wij: we spreken dezelfde taal, we houden van elkaar, we grenzen beiden aan de Noordzee, K3 is in beide landen hot, de gehaktbal verbindt ons (hoera !), maar toch,… we houden er enigszins een afzonderlijke cultuur op na,

Een broodje bal vs de vlaamse gehaktbal, de stamppot vs de stoemp, de zure limo vs de zoete limo, de ristretto vs de cappuccino, om het maar even niet te hebben over de Scandinavische vs de Bourgondische lunchcultuur,

Er valt dus wat te vertellen over het koken & het ondernemen in het buitenland,…

Ik had bij de opstart van het restaurant 6 maand geleden het geluk ons restaurant te kunnen openen samen met m’n (ballen-)partner Peter-Paul, een bovenste beste buur, geboren & getogen in Eindhoven, iemand die dus door & door de Eindhovenaar op z’n wenken kan bedienen van alles wat z’n (gehaktballen-)hartje verlangt. Een ouwe “zak” binnen ons team, dat wel… met z’n 43 lentes, zien we hem als onze “ballen-bompa”,… kidding…

Bij Balls & Glory gaan we telkens 50-50 samenwerkingsverbanden aan, dus het was voor mij de allereerste keer om “zaakvoerder” te zijn in een Nederlandse vennootschap,…

vreemd als kookboekenschrijver (inner joke voor de inner-circle)… resultaat: Wim terug aan het studeren voor een cursus (& dus ook examen) sociale hygiëne. Heeft helemaal niets met poetsen of hygiëne te maken, maar stelt je moraal & technische kennis wel op de proef,.  Maw. of je voldoet aan de strenge, (althans strenger dan de Belgische als je het mij vraagt, wat ik eigenlijk wel toejuich) Nederlandse regels om te kunnen “horeca”-ondernemen. Goed, 2 daagjes studeren & dan mooi met de hakken over de sloot: GESLAAGD.

De voormalige rijwielencentrale in de nieuwstraat te Eindhoven, kreeg een mooie witte marmeren keuken in het midden, de betonnen pijler in het midden werd beschermd & gekoesterd, het pand kreeg een Balls & Glory touch dmv grote spiegels, zwarte puntspotjes, beton-plex-meubilair & de 2 lange witte gemeenschappelijke tafels met massieve eiken banken, we voelden ons al helemaal thuis. Een mooie begin om in alle luwte & stilte aan onze gehaktballen-revolutie te werken. (ik leerde ook dat het volstorten van kapitaal in Nederland dmv agio-kapitaal kan gebeuren)

De openingsavond was iets soberder & bescheidener als dat we gewoon zijn, (in België palmen we dan meestal de ganse straat in), maar daarom niet minder gezellig. Het was toen dat vermoedelijk de eerste maal het woord, BROODJE BAL, tegen ons niet zo fantastische akoestiek galmde… aauwtch…

We hielden een casting-night zoals we gewoon zijn, met een fantastisch (urban, goodlooking, smart, young, creative) team tot gevolg, bompa Peter-Paul had zijn jonge hanen & hennen om van Balls & Glory dé gehaktballentempel van Eindhoven te maken, de spotify-playlist vanuit België werd aangevuld met extra Nederlandse klassiekers, en we hadden het geluk om als allereerste onze nieuwe koffiemachines met versgemalen boontjes van Java & ultravers melkschuim te kunnen gebruiken.

De papieren menu-rol die we in België gewoon zijn om ons dagmenu aan te duiden werd in Eindhoven als primeur vervangen door onze ondertussen ingeburgerde 1,2,3-menuborden & dito scheur”kalenders” met extra uitleg,… en ja… naast de stoemp & salads, voegden we ook het crusty bread toe als extra sidedish, we pasten ons geweldig aan zou je kunnen stellen.

Maar toch had ik het gevoel géén, of niet de juiste vat op ons restaurant te krijgen….

Waar zijn de tosti’s ?  hebben jullie cola light ? & oh, enkel gehaktballen ? kan de muziek wat stiller ? en hebben jullie ook een stoel mét leuning ?

Ik had  al  een spoedcursus Nederland, & Nederlandse gastronomie gehad door de opnames van “de streken van wim”. Een Belgisch-Nederlandse co-productie van 24-kitchen waarin ik de kans  kreeg om Belgische klassiekers uit te huwelijken aan Nederlandse streekproducten. Maar toch had ik het gevoel dat ik iets mistte, als kok, als ondernemer, als “wereld”burger. Ik op m’n kousenvoeten dus naar m’n lief  (m’n echte partner) met de melding dat ik enkele weken naar Eindhoven zou verhuizen, om me geheel te verdiepen in de mooie stad Eindhoven & z’n (gevulde) gehaktballen.

Ik had het geluk dat op enkele stappen van het restaurant, net op dat ogenblik (3 weken terug)  the student hotel zijn (mooie) deuren opende, een vernieuwend and good-looking concept dat long-stay-verblijf  in de stad aanbiedt.

Idéaal dus om mijn 50 nights in Eindhoven in te zetten: connectie te maken, te luisteren, aan te passen waar nodig, koppig te blijven waar het moet & mijn hart als kok te gaan vereenzelvigen met m’n ambitie als ondernemer.

De eerste shock was achteraf bekeken best wel grappig: ik met al m’n enthousiasme die in m’n reservatiemailtje naar het hotel voorstel om ’s een take-over te doen van hun restaurant. En dus met andere woorden eens een avond gehaktballen voor hen wilde maken 🙂 Geweldig idee toch, je weet wel: co-creatie, urban partnerships & lalalala… NOT, droog mailtje terug met de melding dat ik bedankt ben voor m’n interesse in het hotel, on-line kan boeken als ik dat wens, & ze reeds over een chef beschikken. Met uw muil tegen de muur, dus, zoals ze in Gent zeggen. Who the fuck is Balls & Glory, & who the fuck is Wim Ballieu ?

Owkee dan,  desalniettemin inspecteer ik mijn nieuwe kamer & verblijf voor de komende 50 nachten. Mooie atmosfeer, zalig bed, super-snelle wifi, leuk restaurant met die chef die ze al hadden, super lief en vriendelijk onthaal, fitness (tja), vergaderfaciliteit, vlotte parking én een kamer op de 20ste verdieping. (met zicht op de skyline van Eindhoven)… hoera bah ja !

WEEK 1

Terug naar de harde realiteit: samen met mijn komst, kwam er ook een gigantische luifel aan ons restaurant, dat houdt de reflectie van de grote glazen façade tegen, en deed toevallige passanten ineens opmerken dat er een nieuw restaurant was. goeie move.  De studentikoze herberg-banken ruilde ik in voor ons “hip” metalen terras uit Brussel, enkele terraswarmers, & hoppa… de avond-services lopen behoorlijk, zeker vanaf woensdag,… ( & met die extra stoelen met leuning, & kussentjes op de banken)

Maar hoe komt het in godsnaam dat ons restaurant s’middags alleen expads & Belgen op zoek naar een warme maaltijd aantrekt ? We hebben nu toch brood ? én ons appel-rabarbersap is superlekker ! Een dagje aan ons uithangbord buiten,  leert me dat de werkende Nederlander in de buurt, eerder op zoek is naar een snelle hap,…. how how,…. wist je dat Balls &  Glory een restaurant is waar Belgische slow food, in een fast-served bediening komt ?

Ok, mijn puppy-eyes (denk ik) en overredingskracht, (tot zelf de klassieke; niet tevreden, geld terug) helpen de nodige mensen over de streep om hun lunch bij ons te nuttigen: wow, lekkere bal, leuke atmosfeer, vriendelijke bediening, lekker sapje, lekkere koffie, toffe toiletten,…

maar véél te véél als lunch,… euhm…. & we missen ons soepje, & heeft u toevallig ook een zacht broodje in plaats van de krokante zuurdesembroodjes die u bakt ?

WEEK 2

Ik loop door de stad & zie vele horecazaken & terrassen -ook onze buren- afgeladen vol, terwijl het bij ons maar zéér matig gevuld is. Ik besluit dan maar zelf enkele adresjes uit te proberen en erop uit te gaan om te lunchen. Het valt me op dat lunchen in Eindhoven, spotgoedkoop is ( naar Belgische normen), en dat je gemiddeld tussen de 6 & 11 euro spendeert voor je lunch. Bij Balls & Glory betaal je 12,50 euro voor een gehaktbal van 210g die je dan met een stoemp, salad, of brood verorbert. (& we hebben gratis water & fruit op tafel)

TOT  ik bij Happy Italy (waar je behoorlijke pizza & pasta eet voor 5 euro) op het idee kom om een lunch-ball te maken, weet je wat,… als we nu gewoon een  gevuld balletje draaien van 120g, en die laten combineren met stoemp, salad, of brood. Dan kunnen we een lunch aanbieden aan 8 euro, blijven we binnen ons concept, heb je een gezonde & lichte(re) lunch, en voilà !

Ik was ondertussen gewoon geworden aan de vraag “wit of bruin brood?” als ik ergens lunchte, dus ik dacht… de tijd is rijp om een mals broodje te gaan bedenken voor onze gloednieuwe lunchkaart… Wim naar de strijp, op bezoek bij de mannen van deeg, die met vol enthousiasme (& blote bovenarmen) maar al te graag met me meedachten, en stante pede een zachte briochebroodje uit hun oven toverden, yummy ! dan toch co-creatie ?

 

 

 

Reste me nog 1 moeilijke vraag: to SOUP or not to SOUP ?

Toen Jeroen (meus) met z’n würst me kwam vertellen dat hij soep zou toevoegen aan z’n menu, heb ik nogal arrogant & zelfvoldaan geantwoord dat het toevoegen van soep aan uw (concept-)kaart het begin van het einde is… nah…

maar toch had ik het gevoel dat ik de vraag vanuit onze klanten niet zomaar kon negeren… en dat krijg je  die momenten dat je de keuzes die je gaat maken begint af te toetsen aan dat ene A4-tje dat je neerpende bij de opstart van je droom, ambitie, project…

We zullen onze ballen altijd met de hand blijven draaien -check-, onze ballen zullen altijd gevuld zijn, filled with things we love -check-, we bring our grandparents farm to the city jungle -check-,we do not like (commercial) softdrinks,-check-, we leven met de seizoen, -check-, toegankelijkheid in locatie, prijs & aanbod staan centraal, -check-, ons menu bestaat uit 4 ballen, 2 sides, 2 juices, 2 bieren & 2 desserten, euhm,…   belgian slow food fast served, euhm, ja….

kijk, past belgische slow soup met gevulde ballen binnen Balls & Glory ?,…dak het ook niet weet 🙂 ik heb ooit 10 000 euro betaald (of m’n ouders hebben die betaald 🙂 ) voor een opleiding aan de Vlerick Management school die me geleerd heeft dat als je een keuze niet kan maken, je dan 1 van de 2 keuzes probeert & na 1 maand evalueert of het de juiste keuze was… (werkt ook echt trouwens !)

Ik leerde er meer dan dat hoor, dus lang leve de Vlerick-boys…daar niet van, het feit dat ik nog steeds niet zonder dt-fouten schrijf is vermoedelijk de fout van meester gaston uit het zesde leerjaar.

Een beetje geroefel in In-design, een bezoekje aan koppie-koppie-printshop, de diefstal van de hard-board uit m’n hotelkamer, & onze nieuwe lunchkaart is een feit.

Kleinere bal aan een kleinere prijs wordt geapreccieerd, de zachte broodjes vallen in de smaak, sommigen nemen een soep, en anderen worden blij van onze broodje ball, het restaurant raakt gevuld, de sfeer is zoals het hoort, ik heb geluisterd naar m’n klant/bezoeker, trouw gebleven aan m’n A4-tje (denk ik), we maken klanten-kaartjes, mensen komen terug, brengen andere mensen mee, hoera !

Of de soep volgende jaar nog op het menu staat ? wat denkt u ? er zitten in ieder geval gevulde gehaktballen in, het is slow food, het is gezond & we kunnen het snel bedienen, 🙂

 

WEEK 3

Eindhoven bereid zich stilaan voor op carnaval, ik rij op zondag ff terug naar Brussel, en breng enkele schortjes (voorbinders) mee voor de dames van het team (sinds eeuwig struggelen we al met het dilemma of we al dan niet een uniform willen voor de mensen die met ons werken, elk moet z’n eigen stijl uitstralen, maar… we are a open kitchen…. dus wat professionaliteit is ook op z’n plaats) We maken een deal met Jack & Jones in Eindhoven voor verschillende leuke tops , brengen de jeans-shorten mee uit Brussel, en maken enkele coole buttons om te personaliseren) ok dan, wow, ons Anne-marie & Sandy zien er uit als  echte (ruige)  pareltjes.

We konden maar beter voorbereid zijn, want hoe kan je beter naar je klanten luisteren door ze te challengen om zelf hun ultieme dutch-ball te maken ? The dutch-ball contest werd een feit, en het werd een zalig avontuur (als je wil weten hoe Jim deze wedstrijd beleefde, dan lees je dit hier, inclusief de after-movie)… de kandidaten en de jury hebben zich duidelijk kostelijk geamuseerd ! Maar als integratie-cursus kon dit evenement wel tellen,

we hebben geluisterd, veel geluisterd,… maar ook veel gepraat natuurlijk… hoe belangrijk de origine van ons vlees is, hoe we ontstaan zijn, dat we een zelfgedragen gepassioneerd merkje zijn, (én geen internationale keten), wat onze droom is, hoe we beter willen worden,…. en hopla… ons team van gelijkgezinden & ambassadeurs werd op slag een stukje groter 🙂 me happy !

 

Na afloop van het event merk ik pas hoe groot ons terras eigenlijk is, & hoeveel mogelijkheden we daar hebben, ik wil comfort met een hoekje af…. dus beslis om een hoekbank te maken met vedett-bakken, Gilles, aka the foodtruck-boy komt met 200 lege bakken vedett & Peter-paul bouwt ze zorgvuldig om tot een meer dan geslaagde hoekbank… Al heb ik het gevoel dat onze buurvrouw -die een fantastische winkel met zwangerschapskledij runt-  het niet helemaal eens is met onze creativiteit :s, wordt ongetwijfeld vervolgd.

 

 

Ik bereid me stilaan voor op de carnaval-gekte om de volgende 25 nachten in te gaan…. ik schrijf het allemaal eerlijk op en kom terug in een volgende post,

x

 

 

 

 

 

 

ps/ kleine teaser 🙂

Ondernemerschap

Welcome Digital back office – bye bye potlood & gom

02/18/2017

Hi all,

It’s a I, Stephanie aka moederbal, aka madame Excel aka zij-die-hele-dagen-vloekt-moet-ik-hier-godverdomme-alles-doen !

Binnen ons Balls & Glory Head Quarter, of zoals we het zelf heten, het Balls & Glory Service Center, ben ik moederbal & het cijferwijf! Ik zorg voor onze jonge, flirty veulens en voor mijn Uber ball boys Wim & Jim, maar daarnaast ben ik ook zo’n speciaal geval die energie haalt uit bezig zijn met cijfers! Ze bestaan echt, die eenhoorns die warm, moederlijk, immer-goedgezind en zot van cijfers zijn! Bij deze aangenaam, u kan me boeken voor al uw feesten en partijen!

In een vorige blog liet ik al optekenen hoe ik binnen ons team op zoek ga naar staff met “nen hoek af” – en over hoe we passie via opleiding integreren in onze Balls & Glory shops. Staff & nieuwe partners screenen, opleiden, verwelkomen en als het nodig is streng maar rechtvaardig en bovenal met de glimlach bijsturen – I’m your girl – zeg maar woman!

Voor mijn avontuur bij Balls & Glory – dat maandag dag op dag 2 jaar geleden begon (bloemetje mag, Wim 🙂 )- heb ik jarenlang meegedraaid in de eventsector als Office Manager, in de interim sector als Regio Manager, en in de IT als Trainer… boeiende tijden waar ik met warmte en liefde op

terugkijk, maar waar ik achteraf gezien vooral heb ingezien dat het Office gebeuren een sprong moet maken – mee moet met de digitalisering. De tijden waarin de facturen in een grote kartonnen doos naar de boekhouder worden gebracht en de office assistant de aankoop- en verkoopfactuurtjes in excel lijstjes bijhoudt om te weten wie moet betaald worden zijn zooooooooo over…. De tijden waarin je een assistant en een boekhouder betaalt om deels hetzelfde te doen… De tijd waarin elke BVBA met 4 man personeel een server had staan… Schlüss damit!… Eerst werden potlood en gom vervangen door

Excel, tijd om nu Excel te vervangen door communicerende cloud software…

Wat als … horeca software met elkaar kon praten?

Hebben we het warm water uitgevonden? Ofcourse not… Hebben we partners gevraagd om de handen in elkaar te slaan, en nieuwe koppelingen te leggen? – Yes sir!

Binnen de horeca is er zoveel meer dan een boekhouding bijhouden. Bijna elke leverancier biedt je een online bestel platform, er kan online gesolliciteerd en gereserveerd worden, je geeft de lonen online door, facturen worden via scanning en volledig paperless verwerkt, en vliegen bijna automatisch de correcte grootboekrekening op, en met de geregistreerde kassa – praise the lord ! – heb je een perfect zicht op je omzet & staffcost … Maar oh oh oh oh  – Wat als we die nu allemaal eens onderling laten praten? Wat als we al deze programma’s onderling koppelen…

Laat dat nu precies zijn waar we met Balls & Glory voluit op inzetten! We digitaliseren de processen die iemand in de back office “alleen” doet – weg van de shop en die eindeloos veel “tijd” vragen – zodat er ruimte vrij komt voor open en warme contacten en om je als horecabeest te smijten in de kern van je business food & hospitalty!

Dankzij stevige IT partnerships tussen ons geregistreerd kassa-systeem, het bestelplatform van onze horeca groothandel, de openheid van ons boekhoudpakket in combinatie met onze overall B&G managementtool trekken we net zoals met ons “one-trick-pony” concept drie jaar terug, opnieuw een pioneersrol in het horeca landschap…

Meten is weten, gissen is missen en gokken is dokken…

Als ik zou vertellen hoe al die tools met elkaar flirten, ’s nachts afspreken, info doorpompen en uitwisselen, om nog maar te zwijgen van hoe ze soms swingen en gewoon ff van partner wisselen ….  – Dat is erover, zelfs voor flirty B&G!

As you know zijn we met Balls & Glory meteen op de geregistreerde kassa gesprongen. Open & duidelijk, en als horeca-ondernemer zijn 2 van je belangrijkste “meten is weten” parameters omzet en staffcost transparant zichtbaar. Met onze keuze voor de GKS, en de koppeling met ons boekhoudpakket kregen we meteen een eerste vereenvoudiging… Elke 15 min wordt de omzet doorgestuurd naar ’t BKHpakket, en niet alleen naar de juiste omzet rekening Delivery, Take-Away of inhouse – maar meteen ook naar de juiste financiële stroom, Bancontact, VISA, e-MC, … (en zien we dus elke dag de commissie op alle elektronische transacties … :-s :-s … maar dat is voer voor een afzonderlijke blogpost)

Aangezien de kassa toch zooo open is, en alles deelt wat je maar vraagt, doet ze dat meteen ook maar met onze B&G beheerstool – evenzeer in realtime! Je steekt het in de kassa, en ’t zit meteen ook in de boekhouding en de beheerstool – (sletje… echt!)

De shopmanagers hebben dus in realtime volledig zicht op de gerealiseerde omzet versus de prognose, en zien de staffcost op basis van de mix aan aanwezige staff. Ook ons team heeft via een app zicht op hun persoonlijke gepubliceerde uurrooster, kan wisselverzoeken sturen binnen het team, verlof aanvragen, of beschikbaarheden doorgeven, …
Recepten, allergenen-info, mise-en-place lijsten – en bestellingen plaatsen bij onze groothandel op basis van de recepten van de stoemp en salad van de month – Hoe handig is dat niet! En allemaal gecentraliseerd in één platform! Het walhalla voor de manager!

Als cijferwijf duik ik ook graag het managementluik van de tool in. De tijd van met de natte vinger restaurantje spelen is al lang voorbij, … Efficiënt meten en weten geeft je alle info die onontbeerlijk zijn om je team en onderneming aan te sturen, en de nodige tweaks door te voeren in je procesflow…

 

We want more…

We zijn er nog niet helemaal! We willen nog meer ons goesting doordrijven, en de koppige kleuter zijn…. Er is sprake van SODA, maar ’t is er nog niet helemaal… Next up is onze beheerstool laten info uitwisselen met het sociaal secretariaat.  Als we die twee nog eens aan het daten krijgen, dan is onze open-minded digital culture bijna compleet.

 

Why… Tell me why!!

Een Balls & Glory shop draait om beleving, om als gast te genieten van ballen in een urban setting – en  waar we altijd zeggen dat we provide that balls, our Ball Boys & Girls provide the glory en dat kunnen ze niet als ze de hele dag in excel lijsten, 10 verschillende platformen en A4 klasseurs kijken…. Hoe eenvoudiger de back office, hoe meer tijd en focus zij hebben om jullie de glorious experience te bieden waar we voor staan – en niet onbelangrijk – hoe “a ball filled with things we love” betaalbaar blijft!

 

 

 

Oh ja… vertelde ik al dat jullie online reservaties en sollicitaties op onze site ook meteen onze beheerstool binnen vliegen! En dat we onze boekhouding dag en nacht in realtime via een app kunnen volgen, en …. en…. en… en….

In overdrive aan het gaan…. Tijd om af te sluiten! Over-excited!!

Geniet van jullie weekend!

Love you all,

Steph

 

 

Ondernemerschap

Als het einde een (nieuw) begin wordt…

12/27/2016

Eind van het jaar !

Voor mezelf (Wim) een periode die voor ééns & voor altijd verbonden zal zijn met het “leggen van gourmetschotelkes” in de slagerij van m’n ouders.

De kleurrijke fiches geschreven door tante Anny, die we naarmate de jaren voorbijvlogen, alsmaar in meer categorieën  mochten/moesten onderverdelen. Ieder besteld gerecht kreeg een fiche. Ik herinner me als kind, 2 kleuren: roos voor Gourmet & geel voor fondue. De ouderlijke slagerij werd alsmaar moderner, & de groene “fiche” deed zijn intrede voor de soepen, grijs voor de koude voorgerechten, lichtblauw voor de aperitiefhapjes, & na verloop van tijd dienden we zelfs streepjes & # toe te voegen voor de desserten, koude buffetten, enz…

Na de kerstdagen van  2002  zei ik de slagerij vaarwel om voorgoed op eigen benen te staan, ik wou & ik zou feesten & partijen gaan cateren, ik startte mijn allereerste eigen bedrijfje (Alfin catering)

& we verhuisden naar Mariakerke. We groeiden & groeiden: in cijfers, in aantal medewerkers, maar vooral: wat een fantastische feesten & mensen hebben we doorheen die jaren “eten” mogen serveren. Grote namen, kleine namen, grote feesten, kleine feesten, maar (zo goed als) altijd met dé grote A van Alfin, a passion for food.

Rond de kerst van  2009 kwamen we  (eerst deels & dan volledig) onder de vleugels van het wonderlijke (kleine toon van sarcasme) Horeto & Gourmet invent terecht,

2 mastodont cateraars die hun centen, kennis & netwerk klaar hadden om ons door de zwarte sneeuw te helpen die we in het moeilijke jaar 2008 opgelopen hadden. Ik keek heel hard uit naar die grote structuur, die ons zou kunnen helpen om Alfin internationaal uit te rollen. Het netwerk was er, de kennis van een ander soort dat ik verwacht had, zal ik maar zeggen, & centen hebben we nooit gezien. Ik heb veel geleerd binnen hun structuur: rekening houden met andere stakeholders bvb, voor nog grotere groepen koken ( van Waregem koerse, Floraliën, Euro-Aziatische top tot de U2 vip-tenten), maar ook het leren denken in concepten, & dat je op de voetbal liever een goeie kaaskroket eet dan dat je ceviche van makreel & groene appel serveert bvb. 🙂

Tot de kerstperiode van 2011: ik kreeg het niet meer opgekropt al dat gedoe, het was niet langer de structuur, het ondernemerschap noch de keuken waar ik me met lijf & leden achter kon scharen. Ik moest er weg, andere horizonten.

Het voelt exact 5 jaar later nog steeds als een broedermoord:  klanten, medewerkers & leveranciers achter laten op een zinkend schip (dat dacht ik toen, maar de group Gourmet Invent doet het dezer dagen nog steeds zeer goed)

Het persoonlijk falen deed misschien pijn? Of misschien was het gewoon het gevoel dat ik ik als zaakvoerder of bezieler overbodig geworden was,… vooral het laatste denk ik. Ik heb vooral geleerd dat mensen veranderen na verloop van tijd:  andere inzichten, maar ook andere passie’s en interesse’s. én vooral: dat je roots, je oer-genen diep ingebakken zitten. Ik ben thuis wat zielig gaan uithuilen, dan bij Eric, een bevriende cateraar van het in Gent wereldberoemde Coeur d’artichaut, heb m’n moed samengeraapt. En ik ben samen met Ruben, een jeugdvriend (die nu trouwens de Balls & Glory in Gent runt) naar Stockholm getrokken: op retraite, om de zinnen te verzetten & eens na te denken wat ik nu met mijn leven, passie, falen & ervaringen zou gaan aanvangen. 1 ding was zeker: evencatering zat er ff niet in (wegens een niet-concurrentie-beding) Maar wat dan wel ?

Tot dat idee om een kaaskroket in een gehaktbal te gaan steken, ik zie me nog binnenstormen in de keuken van m’n moeder, & vragen of ik 190g gehakt mocht “lenen” en haar oven gedurende 27 minuten.

Ik heb toen voor het eerst in m’n leven een financieel plan geschreven, maar veel meer: ik voelde het bloed, de goesting & de genen stromen. De vakanties op de boerderij van m’n grootouders kwamen terug tot leven, m’n vaders recept voor het “beste gehakt van de wereld”, althans op de parochie van St-Coleta, en die duizenden, duizenden vogelnestjes die ik in de slagerij al gedraaid had. Ik organiseerde instant een diner-tje met vrienden om m’n fameuze ballen te laten proeven:

bwah, lekker wel, maar ga je daar een restaurant mee vullen, dixit Kwinten.

Mensen die me kenden, zagen niet zozeer het risico in het openen van een One-trick-pony, of een mono-dish restaurant denk ik. Maar vooral het risico dat ik als hyper-actieve-kok nooit m’n honger zou kunnen stillen met maar 1 product. Of zoals m’n moeder zei, het contrast tussen gehaktballen draaien in een diep bord met saus erbovenop, of het koken op een paleis voor staatshoofden, is wel heel erg groot, denk je niet. Wat volgde was een lange denkoefening om de Balls te gaan pimpen met Glory & ambitie. Het idee was geboren:

We maken niet alleen gevulde, handgedraaide, ovengebakken gehaktballen,  maar we steken ze in een “Alfin”-jasje: een urban, grootstedelijke uitstraling rond een open keuken, & weet je wat: we openen de komende 10 jaar, 50 restaurants waarvan 1 in NYC, neh,… van (overmoedige ?) ambitie gesproken.

We zijn nu 4 & een half jaar bezig. Een moment van reflectie. Het voelt als de tweede maal een computerspel spelen. Met dezelfde snelheid, dezelfde passie & hetzelfde plezier. Zonder in de vallen van de eerste keer te stappen. Ik heb me 5 jaar geleden voorgenomen, om enkel nog te koken, te kopen, & te verkopen wat ikzelf wil. Dooradert met het erfgoed van de Belgische slow-food, de wilskracht van het “West-Vlaamse” ondernemen, & de schoonheid van hedendaagse life-style.

So far, so good denk ik. We hebben al dikke vette chance gehad:

Het feit dat Woestijnvis me kwam vragen om een TV-programma te presenteren bijvoorbeeld, net in de periode dat ik aan het starten was met Balls & Glory. Daardoor stond het VTM-nieuws, of het toenmalige “voor de show” in ons restaurant(je) toen we opengingen, handig meegenomen natuurlijk. Dat ik daardoor ook m’n lief  leren kennen heb, kan ik alleen maar toejuichen.

Of die keer dat we na amper 3 maand open te zijn “de gouden palm voor innovatiefste restaurant concept van Europa” wonnen, onze nominatie voor de Restaurant Design Awards in London, of die keer dat we in Moskou ballen gaan draaien zijn, & op Tomorrowworld in Atlanta.

Maar we zijn ook al gepakt in onze snelheid:

We zijn ooit gestart als een puur lunch-restaurant (enkel ’s middags open dus), maar toen ik het potentieel van  avondopeningen zag, moesten we helaas concluderen dat we in ons tweede restaurant te Brugge, noch het juiste pand, noch de juiste ligging hadden. closing Brugge dus, na amper een jaar.

& toen ik koppig was in die verpakkingen die we maakten voor Delhaize, géén goed idee om een handgedraaide ball in een krimpzakje te steken: exit Delhaize dus, maar ik ga me dit jaar “herpakken” in die verpakking, beloofd !

Het eind van het jaar is een periode voor familie & vrienden, & dankbaarheid. Het moet gezegd: als ik van 1 ding blij wordt dezer dagen, dan is het dat Balls & Glory al lang niet meer, enkel een droom van mij alleen is. Het is een teamwerk, een job van  velen om onze Belgische Slow food de wereld rond te sturen. Een verhaal dat kan gedragen & gerealiseerd worden door heel wat jonge mensen & hun teams: Johan & z’n team in Evergem, Stijn in oostkamp, Ruben in Gent, de jongens van het Felixpakhuis in Antwerpen, Jonas in Leuven, David, Jasper & hun team in Brussel, Peter-Paul in Eindhoven, Gille & Maarten in hun foodtrucks, een meer dan wijze maar allesbehalve grijze raad van advies, Stephanie, Jim & Lenie op ons “servicecenter”. Een boekhoudkantoor dat een innovatie-prijs wint voor zijn “in the cloud”-werkwijze, een logistieke partner die uit z’n comfortzone komt, én heel wat coole start-ups die hun tools, app’s & technologieën op onze botvieren.

én hoera ! Geen grijze Franse tachtigers in onze management, maar een volledig onafhankelijk bedrijf dat de lasten & de lusten van zijn beslissingen draagt, coöperatief gedragen door onze eigen shop-managers.

 

 

 

Ondernemerschap

Het jaar zit erop, waar is de witte kassa ?

12/20/2016

In 2012 heb ik Balls & Glory opgericht omdat ik schrik had, schrik dat ons Vlaamse erfgoed van mijnheer in de keuken & madam in de zaal zou verdwijnen. Schrik dat de komst van de Black-box, ofte de geregistreerde kassa zou zorgen dat het bestaande model van de Vlaams/Belgische horeca niet meer rendabel zou zijn.

Ik begreep, en was/ben voorstander van de tendens naar solidariteit, wetende dat het “rechttrekken” van onze sector mogelijk zou zorgen dat we een “onverkoopbaar” product zouden creëren. Want geef toe: 26 euro voor een biefstuk-friet op restaurant, dat is niet meer voor elke dag.

Maar toch, een mens past zich aan, al eeuwenlang adapteren we ons, en zijn we zelfregulerend. Good !

In ruil voor de btw-verlaging in de horeca verbond de sector zich ertoe een geregistreerd kassasysteem (GKS) in te voeren. Oorspronkelijk zou die ‘witte kassa’ vanaf 1 januari 2013 verplicht worden. Nadat de invoering van dat systeem echter talloze keren werd uitgesteld, is de deadline nu op 30 december 2015 vastgelegd… juist ja….30 december 2015…

Het is 30 december 2016, & het maakt me in-triest dat de dapperen der horeca, waarvan er in Vlaanderen net iets meer rondlopen dan in Brussel als ik de cijfers mag geloven, afgestraft worden in hun zoektocht naar solidariteit.

Heel eerlijk ? Ik begin me stilletjes aan de “stomme aap” ipv één van de dappere ridders te voelen.

Ondertussen betaalt Balls & Glory ijverig 21% op zijn zelfgemaakte limonade’s.

We blijven handgeschreven documenten & dossiers invullen die we in fysieke persoon dienen af te geven in de musea der administratie die in Brussel welig tieren. We halen stempels der slijterij op, we krijgen zegels van goed gedrag en zeden & worden als blinkende ballen in een flipperkast van gewest, naar stad, naar urbanisatie terug naar gewest gekatapulteerd. Ach, de overheid mag, kan & moet altijd wat later komen dan die flitsende impulsieve onbezonnen ondernemers die wij zijn.

Zolang het sociaal & solidair bijdragen, niet gebruikt wordt om een efficiënte, doeltreffende & ambitieuze overheid te spijzen, kan ik m’n minder solidaire collega’s eigenlijk geen ongelijk geven…

Maar weet je ? 1 ding knaagt nog het meest. De gemiddelde leeftijd van onze team is vandaag 24 jaar. Een bende jong ambitieus geweld met het hart op de juiste plaats. Maar we, of ik , verplicht(en) deze jonge gasten om meer dan 60 procent van hun bruto-loon door te storten aan een overheid & pensioenfonds waar vermoedelijk geen van ons allen ooit aanspraak zal op kunnen maken, soit.

én net diegenen waar we deze bijdragen voor afstaan, zijn net diegenen die in onze restaurant maar zéér moeilijk kunnen begrijpen waarom ze niet aan tafel hun bestelling kunnen doorgeven aan een garçon of serveuze, terwijl ze toch meer dan 500 frank (12,5 euro dus) neertellen voor een ordinaire gehaktbal. Wel omdat we dus van die 600 frank, 70 frank afstaan aan de btw, en dat diegene die we naar uw tafel zouden moeten sturen 1000 frank per uur bruto kost,

Het frustrerende aan deze ganse zaak is, dat de oplossing al gevonden is. Maar op de één of andere manier ergens de politieke moed ontbreekt om de oplossing tot het einde door te duwen. én de black-box dus in zijn totaliteit in te voeren & te controleren.

Of in zijn totaliteit af te schaffen, maar een beetje van alletwee ? dat heeft nooit gewerkt